Argentinië

Reisinformatie

Argentinië ligt in het uiterste Zuiden van Zuid-Amerika en grenst, naast de Atlantische Oceaan, aan de volgende buurlanden: Chili, Bolivia, Paraguay, Brazilië en Uruguay. Met een oppervlakte van 2.780.400 km² is het het grootste Spaanstalige land ter wereld. Sinds 1816 is het land onafhankelijk van Spanje. De officiële taal van Argentinië is Spaans en de hoofdstad, Buenos Aires, is tevens de grootste stad van het land. Verreweg het grootste gedeelte van de bevolking is katholiek.

Onze ervaring

Veiligheid

Hoewel wij ons geen moment onveilig hebben gevoeld in Argentinië, dien je ook hier je gezond verstand te gebruiken. Criminaliteit komt met name voor in de grote steden en is het gevolg van armoede. Vermijd daarom de arme wijken en let met name op busstations goed op je waardevolle spullen. Het is doorgaans verstandig om niet meer mee te nemen dan je die dag uit gaat geven.

Gedurende onze reis hebben wij verhalen gehoord van toeristen die in Buenos Aires beroofd werden. Daarnaast werden wij gewaarschuwd voor steden als San Miguel de Tucumán en Rosario.

Vervoer

In tegenstelling tot in bijvoorbeeld Ecuador, Peru en Bolivia, is het reizen per bus in Argentinië vaak duur. Hoewel de bus ook in Argentinië een populair vervoersmiddel is, loont het de moeite om ook andere opties te onderzoeken.

De bus
De omnibus of zogenaamde collectivo’s rijden in elke stad naar de Terminal de Omnibus. Hier verkopen verschillende busmaatschappijen tickets voor dezelfde bus. Deze ritten worden uitbesteed aan een ander busbedrijf. Zo kan het zijn dat je bij Andesmar een ticket koopt voor een rit die door FlechaBus gereden wordt. Hoewel de prijzen in dit geval bij alle maatschappijen hetzelfde zijn, loont het soms wel om bij alle maatschappijen navraag te doen. Waar de ene maatschappij misschien alleen een nachtrit aanbiedt, biedt de ander meerdere ritten verspreid over de dag aan. Op die manier kies je een tijd die voor jou prettig is.

Onze ervaring is dat het voor langere ritten (semi-cama) niet uitmaakt voor welk busbedrijf je kiest. De kwaliteit is doorgaans hetzelfde. Bedrijven als Andesmar, FlechaBus en El Rapido zijn ons altijd goed bevallen. Zorg er in het hoogseizoen, het vakantieseizoen in Argentinië (juli) en in de weekenden (vooral op vrijdagavond) voor dat je je kaartje tijdig koopt. Als je dit vlak van te voren doet, kan het zijn dat er geen plek meer is.

Daarnaast is het gebruikelijk om een fooi (vijf tot tien peso’s) te geven aan de persoon die je tas labelt en de bus in- en uit tilt. Deze persoon werkt vaak niet voor het busbedrijf, maar leeft van deze propinas (fooien).

Tip
Wanneer je lange afstanden aflegt, is het vaak verstandig om te kiezen voor een rit in de nachtbus. De stoelen (zelfs semi-cama) zijn comfortabel genoeg om te slapen en het bespaart je de kosten van een accommodatie. De bustickets zijn vaak al duur genoeg en het zou zonde zijn om daarnaast ook nog de kosten van een accommodatie neer te moeten tellen.

Wanneer je een ticket kunt betalen is het reizen per bus zeer prettig. Houd er wel rekening mee dat de bus er vaak langer over doet dan van te voren wordt gezegd. Op die manier informeer je de geboekte accommodaties niet verkeerd.

Liften
Wie zijn zuurverdiende geld niet aan de bus wil spenderen, kan ervoor kiezen te gaan liften. Hoewel dit in het zuiden vrij gebruikelijk schijnt te zijn, kun je je geluk ook in het noorden beproeven. Vanwege de grote afstanden is dit niet altijd gemakkelijk, maar wie een tent bij zich heeft, zou zich hier geen zorgen over hoeven maken. Poets voordat je instapt wel je Spaans op. Degene die jou een lift aanbiedt wil gegarandeerd praten.

Wil je weten hoe de eerste keer liften ons is vergaan? Lees dan verder op deze pagina. Wij besloten vanuit Cafayate al liftend naar San Miguel de Tucumán te reizen.

Overige mogelijkheden
Naast liften of het nemen van de bus, zijn er nog twee andere populaire mogelijkheden om je door Argentinië te verplaatsen. Het eerste alternatief is het nemen van een binnenlandse vlucht. Het is niet zo heel veel duurder dan een busreis en het scheelt vaak veel tijd.

Als tweede zou je het huren van een auto kunnen overwegen. De wegen zijn over het algemeen goed begaanbaar en in de hostels ontmoet je genoeg andere reizigers die dezelfde richting op gaan. Wanneer je de huur van de auto en de benzine door vieren kunt delen, is het vaak goedkoper dan het nemen van de bus. Daarnaast biedt het huren van een auto de mogelijkheid om onderweg te stoppen. Op sommige routes is dat zeker de moeite waard en onmogelijk als je per bus reist. Wist je dat je ook kunt onderhandelen over de prijs? In Cafayate ontmoetten wij reizigers die in Salta een goede deal hadden weten te sluiten.

Bevolking

De Argentijnse bevolking is bijzonder open en aardig. Wordt je aangesproken op straat, door de caissière in de supermarkt of de busmedewerker? Kijk er niet raar van op. Iedereen is nieuwsgierig en geïnteresseerd. Dankzij de vriendelijke en open houding van de Argentijnen, hebben wij het land als bijzonder gastvrij ervaren. In vergelijking met de Ecuadoranen, Peruanen en Bolivianen komen de Argentijnen met stip op nummer één.

Dat deze vriendelijkheid ook in de hostels wordt doorgetrokken, mag geen verrassing zijn. De medewerkers zijn altijd bijzonder sociaal en behulpzaam en spreken vaak uitstekend Engels. In veel gevallen wordt er samen gekookt en gegeten of wordt er een asado (barbecue) georganiseerd om de reizigers met elkaar in contact te brengen. Dit laatste is niet alleen heel gezellig, maar ook een uitstekende gelegenheid om het Argentijnse vlees te proeven. Omdat het in juli vakantietijd voor de Argentijnen zelf is, hebben wij in de hostels vaak van hun gezelschap mogen genieten.

Schoonheid

Vanwege het winterweer hebben wij Argentinië in een heel ander licht gezien. Veelal droog en kaal. Na zeven maanden reizen, waren wij dan ook niet echt meer op zoek naar de pracht van de natuur, wat het gebrek aan foto’s van dit land verklaart. Buiten het noordwesten, waar de zon in juni nog lekker scheen, zouden wij een bezoek in de Zuid-Amerikaanse winter niet per se aanraden. Buiten (en soms ook binnen) kan het bijzonder koud zijn en laten we eerlijk zijn: een wijnproeverij is duizend keer beter, wanneer je er buiten in de zon van kunt genieten.

Vanwege de enorme grootte van het land (en het gebrek aan tijd), besloten wij niet naar Patagonië te reizen. Hoewel dit deel van het land enorm mooi schijnt te zijn, is het er in de winter ook koud en schijnt niet alles begaanbaar te zijn. Als wij het van tevoren hadden geweten, dan hadden wij meer tijd doorgebracht in het noordwesten van het land. In de omgeving van Salta en Cafayate is het beter weer en is er meer dan voldoende te zien.

Geld

Als wij het van te voren hadden geweten, hadden we het slimmer aangepakt. Dan hadden we meer dan voldoende dollars (uit Ecuador) meegenomen en deze gedurende onze reis door Argentinië (tegen een gunstig wisseltarief) gewisseld. Helaas kwamen we er pas in Argentinië zelf achter: het is niet mogelijk om meer dan 3.000 peso’s per transactie op te nemen. Hoeveel dat in euro’s precies is, is afhankelijk van de (zeer onstabiele) wisselkoers. Op dit moment is dat ongeveer €92. Met een gezamenlijke bankrekening en een dagbudget van €45 per persoon per dag, is dat een probleem. Zeker als je weet dat je over dit bedrag (buiten de kosten die je eigen bank rekent), nog eens 10%(!) aan transactiekosten betaalt. Wat moesten we doen? Een directe vlucht naar Brazilië nemen, deze kosten schoorvoetend voor onze rekening nemen of nog snel een keer terug de grens oversteken, naar Bolivia, om zoveel mogelijk contant geld te hamsteren?

We besloten tot het laatste. Gewapend met onze paspoorten en onze bankpassen staken we de grens over om uiteindelijk 6.000 bolivianos (€750) te pinnen. Hiervoor schreef onze bank ons €765 af, maar kregen we bij het wisselkantoor 25.000 peso’s (€770) in briefjes van 100. Terwijl onze zakken uitpuilden van het geld, dachten we na over ons budget. In plaats van €45 per dag, besloten we dat ons nieuwe budget €17 per dag zou worden. In dat geval zouden we met dit geld ongeveer twee- tot drieëntwintig dagen kunnen doen. Precies genoeg. Waarbij we onze creditcard en nog $140 (uit Ecuador) als buffer zouden gebruiken.

Is het gek om het budget zo drastisch te verlagen? Wellicht. Maar bedenk wel dat de peso een uiterst onstabiele munt is. Toen ik een jaar geleden de waarde van de peso bekeek, kreeg je ongeveer zeventien peso’s voor één euro. Nu krijg je er bijna drieëndertig voor. Dat is het dubbele, waardoor de helft van ons voormalige budget toereikend zou moeten zijn. Of dat ook daadwerkelijk zo was? Onze budgetberekening onderaan de pagina heeft het antwoord. Reis je echter zelf naar Argentinië? Dan hoop ik dat je dit tijdig leest en zo wijs bent om van te voren al dollars in te slaan. Het zal je reis een stuk gemakkelijker (en goedkoper) maken.

Gaan of overslaan?

Gaan. Hoewel het land groot is en je rekening dient te houden met lange busreizen, is het ook een ontzettend fijn land om te bezoeken. Na Peru en Bolivia, heb je opnieuw het gevoel door een Westers land te reizen. En laten we het heerlijke vlees, de empanadas en de zalige wijn niet vergeten. Wie even wil genieten, gaat naar Argentinië.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Reisverslagen

Onze reis

Route

Salta (1), Cafayate (2), San Miguel de Tucumán (3), Mendoza (4) en Buenos Aires (5). Onderweg stapten we over in La Rioja. Tijdens onze reis besloten we Humahuaca, Purmamarca, de Salinas Grandes, San Antonio de los Cobres, het Talampaya National Park, Córdoba, Los Esteros del Ibera (vanuit Mercedes) en de Iguazu Falls (vanaf de Argentijnse kant) niet te bezoeken. In plaats daarvan kozen we ervoor om vanuit Buenos Aires door te reizen naar Montevideo (Uruguay).

In totaal brachten we 16 dagen door in Argentinië. In die dagen legden we een totale route van 3.133 kilometer af. Dit komt neer op 196 kilometer per dag.

Woensdag 27 juni 2018

De grens over

Zei ik dat de grens vanuit Peru naar Bolivia een makkelijke oversteek was? Vanuit Bolivia naar Argentinië was het zó makkelijk, dat we besloten om het twee keer te doen.

De reis er naar toe

Vanuit Uyuni (Bolivia) besloten we om 06:00 de bus naar Villazón (de stad aan de Boliviaanse kant van de grens) te nemen. Voor deze rit (die uiteindelijk acht uur en een kwartier duurde), betaalden we 50 bolivianos (€6,25) per persoon. Omdat er niet genoeg passagiers waren, ging de bus echter niet rechtstreeks, maar moesten we maar liefst twee keer wachten en overstappen. De eerste keer, in een klein gehucht genaamd Atocha, kwam dat niet alleen als een verrassing, maar bleek ook nog eens dat we maar liefst twee uur op de volgende bus moesten wachten. De tweede keer, in Tupiza, voelden we de bui al hangen toen iedereen de bus uitstapte, en werden we opnieuw door de busmedewerker naar de volgende bus verwezen. In tegenstelling tot de eerste twee bussen, die van ellende uit elkaar leken te rammelen, was dit een snelle, comfortabele minibus die ons in anderhalf uur op de plaats van bestemming bracht.

Hoewel we ook in Villazón hadden kunnen overnachten (en vanuit hier de bus naar Salta hadden kunnen nemen), besloten wij te voet de grens naar La Quiaca (Argentinië) over te steken en hier te overnachten. Vanuit het busstation was dat een wandeling van ongeveer dertig minuten naar de grens.

Bij de grens

In tegenstelling tot de meeste grensovergangen, ontbrak hier het Boliviaanse immigratiekantoor (of zijn we dat straal voorbij gelopen). Dat betekende geen Boliviaanse uit-stempel in ons paspoort. We liepen dus direct door naar het Argentijnse immigratiekantoor, dat aan de rechterkant van de brug lag. We waren direct aan de beurt en nadat we de naam van ons hostel in Salta hadden opgegeven, mochten we doorlopen. Binnen vijf minuten was alles geregeld en waren we officieel in Argentinië aangekomen.

Onze accommodatie

Hoewel het nog een uitdaging was om een goedkoop hostel in de buurt van het busstation te vinden, slaagden we daar – met de hulp van twee aardige Argentijnen die ons verdwaald zagen rondlopen – uiteindelijk wel in. Voor 170 peso’s (€5,20) per persoon per nacht voor een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer, kunnen we Merced Residencial op San Juan zeker aanraden. Hoewel de wifi nauwelijks functioneerde, was de kamer ruim en schoon en de eigenaresse uitermate vriendelijk.

Waarom staken we de grens twee keer over?

Nadat we onze tassen in het hostel hadden afgezet, besloten we naar het busstation te lopen om een buskaartje voor de volgende dag te regelen. Waar een medewerker van Balut ons nog een rit vanuit Villazón naar Salta had aangeboden voor 150 bolivianos (€18,65), bleek een kaartje van Balut in La Quiaca slechts 430 peso’s (€13,15) te kosten. We besloten echter nog even verder te kijken en kozen er uiteindelijk voor om voor 200 peso’s (€6,10) eerst met Panamericano naar Jujuy te reizen. Vanuit daar konden we verder reizen naar Salta.

Nadat dat geregeld was, aten we voor slechts 85 peso’s (€2,60) per persoon een hamburger met friet in een kiosk vlakbij het busstation. Bij de supermarkt kochten we water en tenslotte restte ons nog één taak: het pinnen van geld. Als je bovenstaand verhaal, over onze ervaringen met geld, hebt gelezen, dat weet je dat dit makkelijker gezegd dan gedaan was.

Omdat een maximum van 3.000 peso’s (€92) bij lange na niet toereikend was, besloten we dat er (na het raadplegen van Google) nog maar één optie was: de grens nogmaals oversteken, het maximale bedrag met twee pinpassen in Bolivia op te nemen en dit geld opnieuw te wisselen tegen peso’s. Gelukkig bleek dat geen probleem en begonnen we met twee stempels in ons paspoort aan ons avontuur in Argentinië.

Donderdag 28 juni tot en met zondag 1 juli 2018

Salta

Salta is, dankzij haar ligging in de Lerma vallei en prachtige koloniale gebouwen, een stad met veel bezienswaardigheden. In het hart van de stad ligt Plaza 9 de Julio, het belangrijkste plein van de stad dat omringd wordt door allerlei prachtige gebouwen: het Cabildo (stadhuis), de kathedraal en het Museo de Arqueologica de Alta Montaña (MAAM). Het museum stelt iedere zes maanden één van de kinderen tentoon die ruim vijfhonderd jaar geleden op een hoogte van 6.730 meter geofferd werden in een Inca ritueel. In 1999 vonden archeologen de lichamen, die dankzij de enorme kou goed bewaard waren gebleven, op de top van de Llullaillaco berg. Na een wandeling in de stad kun je met behulp van een kabelbaan ook naar Cerro San Bernardo, een uitzichtpunt op ruim één kilometer hoogte met een prachtig uitzicht over de stad. Voor iedereen die de omgeving graag wil bekijken zijn Cafayate, een dorp dat bekend staat om zijn wijngaarden, en de Quebrada de Humahuaca vallei, een kloof met rotsen in allerlei kleuren, aanraders. Naast deze twee uitstapjes kun je vanuit Salta ook de Tren a las Nubes (trein naar de wolken) nemen. In negen uur tijd voert de trein toeristen van Salta door een prachtige omgeving naar San Antonio de los Cobres. Vanuit hier kun je de bus weer terug naar Salta nemen.

De reis er naar toe

Vanuit La Quiaca hadden we dus besloten om voor 200 peso’s (€6,10) eerst de bus naar Jujuy te nemen. De bus, die om 07:15 vertrok, kwam daar rond 12:30 aan en passeerde onderweg onder andere Humahuaca en Purmamarca. Vanuit de busterminal in Jujuy konden we om 13:30 of 15:30 de collectivo naar Salta nemen. Bij FlechaBus kochten we daarom voor nog eens 200 peso’s een ticket met La Veloz del Norte naar Salta. Na een busrit van twee uur en een kwartier, werden we rond kwart voor vier op het busstation in Salta afgezet. Vanuit daar was het slechts twintig minuten lopen naar ons hostel.

Let op
In totaal duurde onze reis vanuit La Quiaca naar Salta, via Jujuy, niet zeven maar acht en een half uur. Daarvoor betaalden we 400 in plaats van 430 peso’s (voor de directe bus). Uiteindelijk scheelde dat niet veel, maar gaf het ons wel de tijd om rustig te lunchen en naar het toilet te gaan. Besluit je zelf ook eerst naar Jujuy te reizen? Hou er dan rekening mee dat de busterminal ontzettend ver van het stadscentrum verwijderd ligt en dat je wellicht moet wachten op de bus naar Salta.

Onze accommodatie

In Salta boekten we via Booking.com één van de leukste hostels gedurende onze wereldreis. In plaats van twee dagen, besloten we in totaal vier dagen in het La Covacha Hostel te verblijven. Een nacht in een slaapzaal (met vier bedden) en drie nachten in een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer. Niet alleen de locatie van het hostel was ideaal (dicht bij het busstation en het stadscentrum), ook de eigenaar en het personeel waren ontzettend aardig. Er werd zowel Spaans als Engels gesproken, de wifi werkte goed, de kamers waren schoon, de douche had lekker warm water, de gedeelde keuken was uitgerust met voldoende potten en pannen en één avond werd er (tegen een kleine vergoeding) zelfs een barbecue georganiseerd op het dakterras van het hostel. Wie een goede, goedkope accommodatie in Salta zoekt, kan hier met een gerust hart verblijven.

Wat is er te doen?

Vanwege het uitstekende weer (waar we al een lange tijd niet meer van hadden kunnen genieten), besloten we alle vier de dagen het grootste gedeelte van de dag in het hostel te verblijven. Boven op het dakterras dronken we een lekker glaasje wijn, keken we de achtste finale tussen Argentinië en Frankrijk en genoten we van een overheerlijke barbecue met uitstekend Argentijns vlees.

Wie wél even een frisse neus wil halen, maar geen zin heeft om de hele dag op pad te gaan, kan het Plaza 9 de Julio bezoeken, een middag naar het San Martín park gaan of het uitzicht op Salta vanaf Cerro San Bernardo te bewonderen. Dat laatste kan zowel te voet als met de kabelbaan. Een enkel ticket kost slechts 55 peso’s (€1,70).

Wie een stuk verder wil reizen, kan verschillende uitstapjes maken. Heb je de zoutvlaktes van Uyuni (Bolivia) of de Rainbow Mountains in Peru nog niet gezien? Dan zou een trip naar Humahuaca, Purmamarca en de Salinas Grandes een mogelijkheid kunnen zijn. Heb je nog niet genoeg van alle mooie uitzichten? Dan kun je de Tren a las Nubes naar San Antonio de los Cobres nemen. Is Mendoza te ver uit je richting, maar wil je wel graag een goed glas wijn drinken? Boek dan een dagtrip naar Cafayate of besluit, net als wij, om hier na Salta naar toe te reizen.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In vier dagen Salta spendeerden we €63,05 per persoon. Dat komt neer op een gemiddelde van €15,75 per persoon per dag. Daarvan gaven we €7,65 uit aan de accommodatie, €5,05 aan het eten en drinken en €3,05 aan het vervoer (de bus vanuit La Quiaca).

Hoewel we nu al keurig binnen ons budget bleven, hadden we nog wel iets kunnen besparen. Drie van de vier dagen sliepen we in een tweepersoonskamer in plaats van in een slaapzaal en twee dagen lang aten we anderhalve portie spaghetti omdat we al boodschappen hadden gedaan en tóch besloten om één dag (voor €6,10 per persoon) te barbecueën in het hostel. Als we dat niet hadden gedaan, waren onze kosten voor het eten en drinken neergekomen op €3,55 per persoon per dag.

Let op
Gedurende onze reis kregen wij voor één euro 32,70 peso’s. Hoewel er wordt gesproken over prijsverhogingen in Argentinië, vanwege deze enorm lage waarde van de peso, kan ik niet inschatten hoeveel invloed dat zal hebben op het budget van een reiziger. Ga jij in een periode dat je slechts de helft van het aantal peso’s krijgt voor één euro? Houd er dan rekening mee dat je dubbel zoveel nodig hebt.

Gaan omdat…
Hoewel wij absoluut geen fan van steden zijn, wij Salta fantastisch vonden. Het stadscentrum is niet alleen gezellig, maar ook gemakkelijk te belopen. Wil je rustig door de straten wandelen? Op zondag is het haast uitgestorven. Hou er dan wel rekening mee dat er, buiten de supermarkten en restaurants, niet veel geopend is.

De inwoners van Salta bijzonder aardig zijn. Een praatje bij de bakker, aan de kassa van de supermarkt of een inwoner die op straat het gesprek met je aan gaat, is helemaal niet ongebruikelijk.

Het weer in Salta heerlijk was op het moment van ons bezoek. Tel daar een hostel met een groot dakterras en een fles wijn uit de supermarkt bij op, en je hoeft het hostel de hele dag niet te verlaten.

Voorbij gaan omdat…
Salta een stad is en blijft. Buiten het stadspark, zul je er op uit moeten om de natuur te bezoeken. Gelukkig kun je vanuit Salta alle kanten uit. Dagtrips naar Humahuaca, Purmamarca, de Salinas Grandes, San Antonio de los Cobres en Cafayate zijn gemakkelijk te regelen.

Maandag 2, dinsdag 3 en woensdag 4 juli 2018

Cafayate

Hoewel veel toeristen slechts een dagtrip vanuit Salta naar Cafayate boeken, biedt de stad meer dan voldoende om er twee tot drie dagen te verblijven. Dankzij het gunstige klimaat, weinig regen en veel zon, is het gebied ideaal om wijn te telen. Naast het proeven van de bekende Torrontés wijn, komt men hier echter ook voor een wandeling naar de Cascades del Rio Colorado. Hoewel het pad langs de verschillende watervallen soms lastig te vinden is, is het niet verplicht om een gids te huren.

De reis er naar toe

Voor 300 peso’s (€9,15) per persoon kochten we bij FlechaBus een kaartje vanuit Salta naar Cafayate. De bus, die om half elf ’s ochtends vertrok, zette ons om kwart over twee op onze eindbestemming af. Onderweg stopte hij één keer tien minuten voor een kleine eet- en plaspauze.

Tip
De weg vanuit Salta naar Cafayate schijnt enorm mooi te zijn. Onderweg zijn er verschillende plekken waar je kunt stoppen. Als je er tijd voor hebt, zou je kunnen overwegen om een auto te huren en het stuk te rijden. Vind je de kosten van de huur van een auto (rond de €30 per dag) te duur? In het hostel waar je verblijft is er vast wel iemand die met je mee wilt.

Onze accommodatie

Via Booking.com boekten we voor 200 peso’s (€6,10) per persoon per nacht een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer en ontbijt in het Cafayate Backpackers Hostel. Dit hostel wordt het grootste gedeelte van de tijd gerund door vrijwilligers. Verwacht niet dat zij weten dat je gereserveerd hebt, in welke kamer en voor hoe lang. De sfeer in het hostel is dan ook heel erg relaxed en vaak wordt er ’s avonds samen gekookt en gegeten. Als je daar geen behoefte aan hebt, kun je je ook prima terug trekken in je kamer. De lage prijs, redelijke wifi, het prima ontbijt, de grote (zonnige) tuin en de warme douche, maken dit hostel zeker tot een aanrader.

Wat is er te doen?

Wie even wil ontkomen aan de drukte van de steden, is in Cafayate op de juiste plek. De zon schijnt en er zijn meer dan voldoende mogelijkheden om de omgeving (te voet, per fiets, met de auto of in de vorm van een georganiseerde tour) te ontdekken.

Las Cascadas del Rio Colorado
Een van de populairste wandelingen die vanuit Cafayate gemaakt kan worden, is de wandeling die de Cascadas del Rio Colorado wordt genoemd. Het beginpunt van de wandeling ligt zo’n zes kilometer buiten de stad en kan zowel te voet als met de taxi worden bereikt. Hoewel er geen entree voor het gebied hoeft te worden betaald, werden we van te voren veelvuldig gewaarschuwd dat de lokale bevolking het toch van ons zou eisen. Een van de Argentijnen die in het hostel verbleef, besloot daarom met ons (Noëlle, twee Duitsers en ik) mee te gaan. Hij had de wandeling eerder gemaakt en zou ervoor zorgen dat we niet in de problemen zouden raken. Omdat de wandeling zo’n vijf uur zou duren, besloten we direct na het ontbijt (rond negen uur) te vertrekken.

Na een uur tot anderhalf uur lopen, bereikten we een paar huizen waar onze Argentijnse metgezel toch besloot om voor 100 peso’s (€3,05) per persoon een gids mee te nemen. Zonder deze gids, Gustavo, weet ik niet of we de wandeling wel hadden kunnen maken. Hoewel er op Tripadvisor wordt gewaarschuwd voor de moeilijkheid (en het gevaar) van de route, was dat voor ons geen probleem. Het vinden van het juiste pad over de rotsen en door de rivier was de échte uitdaging geweest. Omdat wij Gustavo bij ons hadden, werden we verder niet lastig gevallen en hadden we het gebied vijf uur lang voor ons alleen. We staken rivieren over, klauterden over rotsen, bewonderden zeven, kleine watervallen en zagen zelfs kans om een duik in het (koude) water te nemen. Uiteindelijk keerden we, rond vijf uur, uitgeput terug naar ons hostel. Door (buiten de wandeling zelf) zes kilometer heen en zes kilometer terug te lopen, waren we dan wel moe maar hadden we ons de taxikosten van 55 peso’s (€1,70) per persoon bespaard.

Wat neem je mee?
Omdat er gelegenheid is om te zwemmen, is het verstandig om naast voldoende water, lunch, zonnebrandcrème, een zonnebril en een fototoestel, ook je zwemkleding en een handdoek mee te nemen. Zorg er daarnaast voor dat je goede (wandel)schoenen aantrekt. Dat maakt het beklimmen van de rotsen en het oversteken van de rivier een stuk gemakkelijker.

Wat neem je niet mee?
Een (on)bekende hond. Omdat deze ons vanaf het hostel gevolgd was, besloten we haar tijdens de wandeling te helpen. Dat betekende dat ze op een gegeven moment ook niet meer zelfstandig terug kon en één van de jongens een paar keer met haar op zijn schouders de rotsen moest beklimmen. Niét handig.

Tip
Als we het van tevoren hadden geweten, waren we langer in Cafayate (en de rest van het noordwesten) gebleven. Niet alleen het lekkere weer, maar ook de sfeer en omgeving waren hier fantastisch. In tegenstelling tot de grotere steden (Tucumán, La Rioja en Mendoza), kun je hier in alle rust genieten van de wijn en de natuur. Ga jij wel in de Argentijnse zomer? Dan is het contrast met het zuiden waarschijnlijk kleiner.

Bodega Nanni
Na de flinke wandeling de dag ervoor, besloten we (Sarah, Noëlle en ik) op onze laatste dag één van de vele bodega’s in de stad te bezoeken. Hoewel we eerst naar Bodega Domingo Molina hadden willen gaan, kozen we uiteindelijk voor een bodega dichter bij het hostel. Op aanraden van één van de hostelmedewerkers, werd dat Nanni.

Deze bodega, waar ze biologische wijn maken, is zonder reservering te bezoeken voor een korte rondleiding (tien minuten) en een wijnproeverij. Voor vier glazen (één rood, één rosé, een zoete witte en een droge witte) betaal je hier 50 peso’s (€1,55) per persoon. Omdat de zon heerlijk scheen, besloten we erna een fles wijn (de droge witte) en een paar empanadas te bestellen en te genieten van het goede weer. Naast de wijnproeverij betaalden we hiervoor slechts 100 peso’s (€3,05) per persoon.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In totaal gaven we in drie dagen €48,90 per persoon uit. Dat komt neer op een gemiddelde van €16,30 per persoon per dag. Daarvan besteedden we €6,10 aan de accommodatie, €4,00 aan het eten en drinken, €3,05 aan vervoerskosten (de bus van Salta naar Cafayate) en €3,15 aan alle overige kosten (de gids, de wijnproeverij en de wijn).

Gaan omdat…
Cafayate een klein, gezellig dorp is, waar je rustig een aantal dagen kunt verblijven. Er is een supermarkt, een groenteboer, slagerij en bakkerij, zodat je gemakkelijk je eigen maaktijden kunt bereiden. Mocht je daar geen zin in hebben, dan zijn er meer dan genoeg restaurants waar je een hapje kunt eten.

De wandeling naar de Cascadas del Rio Colorado gratis is. Een van de Argentijnse vakantievierders, die ook in ons hostel verbleef, besloot met ons mee te lopen en regelde voor 100 peso’s (€3,05) per persoon een gids. De wandeling, waarbij je ook kunt zwemmen, is het geld zeker waard.

Er in en buiten het dorp meer dan voldoende wijnhuizen te vinden zijn die rondleidingen en een proeverij aanbieden. Bij sommigen is het gratis en bij andere betaal je een (klein) bedrag. Op een zonnige dag is dit een ideale tijdsbesteding.

Voorbij gaan omdat…
Je alleen voor de wandeling komt. Het kan zijn dat de lokale bevolking je niet laat passeren zonder geld te betalen. Een Frans koppel, dat de wandeling een paar dagen eerder maakte, betaalde daardoor 400 peso’s (€12,25) per persoon. Je kunt dit voorkomen door van tevoren een gids in te huren. Hoewel de wandeling ook zonder gids gemaakt kan worden, is de kans groot dat je dan een groot deel mist, verdwaalt of zelfs terug moet keren omdat het pad niet gemakkelijk te volgen is.

Donderdag 5 juli 2018

San Miguel de Tucumán

Als de op vier na grootste stad van Argentinië, ontkom je bijna niet aan een bezoek aan San Miguel de Tucumán. Het is de grootste stad van het noordwesten en wanneer je vanuit Cafayate naar bijvoorbeeld La Rioja of Mendoza wil reizen, zul je haar met jouw bezoek moeten vereren.

De reis er naar toe

Hoewel je vanuit Cafayate vier keer per dag de bus naar Tucumán kunt nemen, besloten wij ons geluk voor de eerste keer te testen en te gaan liften. Als dat zou lukken, zouden we zo’n 390 peso’s (€11,90) per persoon besparen. Als het niet zou lukken, zouden we de bus om 14:00 nemen en vier en een half uur later in Tucumán arriveren.

Gewapend met een bord, liepen we na het ontbijt (rond half tien) naar Bodega Domingo Hermanos, dat aan het eind van Cafayate gelegen is. Na ongeveer een half uur wachten, werd ons geduld beloond. Er werd ons een lift aangeboden naar Tafí del Valle. Deze stad ligt zo’n honderdtwintig kilometer ten zuiden van Cafayate, op de route naar Tucumán. Rond twaalf uur arriveerden we hier en liepen langs het busstation naar het einde van de stad. Vanuit hier probeerden we verder te liften en werden na vijf minuten alweer door dezelfde man opgepikt en een paar kilometer verderop bij een tankstation afgezet. Van de gelegenheid gebruik makend, ging ik naar het toilet terwijl Noëlle een lift probeerde te regelen. Toen ik het toilet uit kwam gelopen, bood iemand ons opnieuw een lift (helemaal naar Tucumán) aan. Omdat hij pas een uur tot anderhalf uur later verder zou rijden, namen we dit aanbod aan in het geval niemand anders ons in de tussentijd mee zou nemen. Met een gerust hart stonden we langs de weg en sloegen het aanbod om ons halverwege af te zetten af. Na nog geen tien minuten stopte er opnieuw iemand die ons in Tucumán af wilde zetten. De desbetreffende man, een architect, reed ons niet alleen helemaal naar ons hostel in Tucumán, maar trakteerde ons onderweg ook op empanadas. Hoewel het liften best spannend was geweest, hebben wij uiteindelijk heel veel geluk gehad. We arriveerden rond vier uur in de stad en waren daarbij ruim op tijd om in te checken, een buskaartje te kopen en te eten voordat het donker zou worden.

Welke tips zouden wij iemand geven die voor het eerst gaat liften?
Is het spannend? Ja. Maar wellicht bereiden onderstaande tips je voor op wat je kunt verwachten. Dat neemt misschien een beetje spanning weg. Bedenk van tevoren wel waar je beter wel en niet kunt liften. Hoewel er nooit garantie is, is het in het ene land veiliger dan in het andere.

• Vertrouw daarom je intuïtie. Als het niet goed aanvoelt, kun je beter niet bij iemand in de auto stappen. (Hoewel wij het niet gedaan hebben, zou je het nummerbord van de auto naar een vriend(in) kunnen sms-en.)
• Zorg dat je op een plek wordt afgezet waar je kunt blijven slapen of de bus kunt nemen. Veel lifters hebben een tent en een slaapzak bij zich en hebben hier weleens gebruik van moeten maken.
• Kies de juiste plek om te liften. Dit is aan het einde van een stad, bij een tankstation of bij een politie-controlepunt. In het eerste geval is de kans groot dat de auto’s die voorbij rijden dezelfde bestemming hebben. Op een tankstation of bij een politie-controlepunt is er gelegenheid om autobestuurders aan te spreken en kunnen auto’s gemakkelijk stoppen. Als dat laatste niet mogelijk is, is de kans klein dat er iemand zal stoppen.
• Hoewel het niet altijd nodig is, is het maken van een bord met de daarop gewenste bestemming handig. Zonder bord zullen er auto’s zijn die schouderophalend voorbij rijden en geen zin hebben om te stoppen om je naar je bestemming te vragen.
• Zie er verzorgd uit. Laten we eerlijk zijn: niemand neemt graag een onverzorgde lifter met vet haar mee.
• Hou er rekening mee dat degene die jou een lift aanbiedt dat doet omdat hij/zij een praatje wil maken. Zorg dat je de taal (redelijk) spreekt en bereid je voor op een paar uurtjes ‘hard werken’. Stilzwijgend uit het raam staren is er niet bij.

Onze accommodatie

Omdat we slechts één nacht in Tucumán verbleven, besloten we een hostel dicht bij het busstation uit te zoeken. Omdat we niet zeker wisten of we dezelfde dag zouden arriveren, hadden we van te voren een accommodatie op Booking.com uitgezocht, maar deze nog niet gereserveerd. Vanwege de vakantie (in de gehele maand juli) en het weekend, hadden we geluk dat Hostel Las Carretas nog een kamer vrij had. Voor 240 peso’s (€7,35) per persoon, kregen we een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer en ontbijt. Vanwege de ontzettend warme ontvangst aan de receptie, de verwarming in de kamer en de nabijheid van het busstation, is dit hostel een absolute aanrader.

Hoeveel heeft het ons gekost?

Omdat we al liftend naar Tucumán waren gereisd, betaalden we deze dag slechts €10,35 per persoon. Daarbij betaalden we €7,35 voor de accommodatie en €3 voor het eten en drinken. Als we de bus hadden genomen, hadden we €11,90 meer betaald.

Gaan omdat…
Je vanuit Cafayate wel een nacht in Tucumán door moet brengen. Ons hotel, Las Carretas, lag daarbij dichtbij het busstation en de supermarkt. We werden ontzettend vriendelijk ontvangen en hoewel het hotel oud was en de wifi op de kamer niet werkte, hebben we hier een prettig verblijf gehad. De verwarming op de kamer leverde daar een grote bijdrage aan.

Voorbij gaan omdat…
We van alle steden in Argentinië, het meest gewaarschuwd werden voor San Miguel de Tucumán. Je dient hier goed op je bezittingen te passen en niet meer geld mee te nemen dan je uit gaat geven. Blijkbaar komt het veelvuldig voor dat tassen vanaf de brommer uit je hand worden gerukt.

De hotels in de weekenden aardig vol kunnen zitten. Hou hier rekening mee als je van tevoren niet hebt gereserveerd.

Vrijdag 6 juli 2018

La Rioja

Het Talampaya National Park heeft een grootte van 2.150 vierkante kilometer en staat sinds 2000 op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Vanuit Villa Unión of La Rioja kun je een excursie naar dit park boeken. Een groot deel van de excursie door het park bestaat uit een rit door de droge rivierbedding, waar eens de Talampaya-rivier stroomde. De rivierbedding is omringd door steile hoge bergen, die drieduizend jaar geleden gebruikt werden als communicatiemiddel door de mensen die er toen woonden. Lang voordat er hier mensen woonden, leefden er ook dinosaurussen in het gebied. Tijdens opgravingen in het gebied werden resten ontdekt.

De reis er naar toe

Na een dag liften (en met veel pijn en moeite het gesprek in het Spaans gaande te hebben gehouden tijdens de lange rit, terwijl mijn kleine zusje rustig achterover kon leunen), besloten we voor 567 peso’s (€17,35) de bus vanuit Tucumán naar La Rioja te nemen. FlechaBus, die om 07:50 vertrok, zette ons daar rond kwart over drie (één uur later dan gepland) af.

Onze accommodatie

Hoewel het hostel 3,8 kilometer van het busstation verwijderd lag, besloten we te lopen. Aangezien dit bijna één lange weg rechtdoor was, was dat geen probleem. Na eerst navraag te hebben gedaan naar de vertrektijden van de bus naar Mendoza, arriveerden we tussen vier uur en half vijf in het Backpackers Hostel & Cocktails. Omdat we de reservering op Booking.com pas diezelfde ochtend gemaakt hadden, hadden ze deze niet gezien en bleken ze ook geen tweepersoons-kamer meer te hebben. Omdat ze dezelfde prijs (eerst 300 peso’s en na enig tegensputteren 250 peso’s) voor een gedeelde (slecht uitziende, kleine) kamer wilden rekenen, besloten we La Rioja diezelfde dag nog te verlaten en de bus naar Mendoza te nemen. Niet de stad en niet het hostel, konden ons verleiden te blijven.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In één dag gaven wij €23 per persoon uit. Daarvan gaven we €17,35 uit aan de bus, €0,60 aan de fooi voor de medewerkers die onze tassen in en uit de bus laadden en €5,05 aan eten en drinken. Omdat we zeven uur wachtend op het busstation hebben doorgebracht, lagen de kosten van dit laatste wat hoger dan normaal. Doordat we de nachtbus naar Mendoza namen, bespaarden we echter op de kosten van een accommodatie.

Gaan omdat…
Je graag het Talampaya National Park wil bezoeken.

Voorbij gaan omdat…
Hoewel de afstand tussen het busstation en het centrum te lopen is, de buurt waar je doorheen loopt niet prettig is. Wij zouden niemand aanraden om dat in het donker te doen.

De accommodaties in La Rioja geen goede prijs-kwaliteit bieden. Het goedkoopste hostel in de stad is prijzig en haar geld absoluut niet waard (vooral als je dat vergelijkt met de hostels in andere steden).

Zaterdag 7 tot en met woensdag 11 juli 2018

Mendoza

Ongeveer driekwart van alle Argentijnse wijn, wordt in Mendoza verbouwd. Vanwege het woestijnklimaat en de hoogte (vanaf zevenhonderd meter), is de stad uitermate geschikt om wijn te verbouwen. De warme dagen, koude nachten en beperkte regenval zorgen ervoor dat de druiven goed kunnen rijpen. Naast de Malbec, waar de streek bekend om staat, wordt er onder meer Chardonnay en Cabernet Sauvignon geproduceerd.

De reis er naar toe

Omdat La Rioja absoluut niet in de smaak viel, besloten we geen nieuwe accommodatie te zoeken, maar vanuit hier verder te reizen naar Mendoza. Omdat de bus van kwart over elf ’s avonds al volgeboekt was, kochten we voor 1.165 peso’s (€35,60) een kaartje voor de rit van kwart over twaalf die door El Rapido gereden werd. Hoewel de bus een uur te laat vertrok, kwamen we de volgende ochtend slechts een half uur later dan gepland aan. Dankzij de comfort, sliepen we de hele nacht bijzonder goed. Het nemen van de nachtbus bleek uiteindelijk de beste beslissing die we hadden kunnen nemen.

Onze accommodatie

Vanwege het weekend, de vakantie en waarschijnlijk de feestdag die op maandag 9 juli viel, was het lastig om een goede en goedkope accommodatie te vinden. Omdat wij graag een tweepersoonskamer boeken, besloten we deze de laatste twee dagen in het Longboard House te boeken, en de eerste twee dagen in een slaapzaal in het Hostel Parque Central te verblijven.

Hostel Parque Central
Hoewel een zespersoons slaapzaal in dit hostel niet onze eerste keus was, hebben we hier een heerlijk verblijf gehad en hadden we achteraf spijt dat we de tweede accommodatie geboekt hadden. In dit hostel betaalden we 250 peso’s (€7,65) per persoon per nacht voor een bed in een zespersoons slaapzaal met ontbijt. Hoewel de slaapzaal klein was, hadden wij het geluk hier als enige te verblijven, waardoor we rustig onze gang konden gaan en alle plek hadden om onze spullen neer te zetten. Beneden was een prettige en warme gemeenschappelijke ruimte en een gedeelde keuken die regelmatig goed schoongemaakt werd. De vriendelijkheid van het personeel, de goed werkende wifi, de warme douche en de locatie, zijn allemaal redenen waarom ik een verblijf in dit hostel zeker zou aanraden.

Longboard House
Na één blik te hebben geworpen op dit hostel, hadden we enorm veel spijt dat we het andere hostel hadden verlaten. Hoewel de eigenaar vriendelijk is en we hier een eigen kamer hadden, was het hostel in slechte staat. Het bed bestond uit twee opeengestapelde matrassen, de kamer werd warm gehouden door een gaskachel die enorm stonk en we niet durfden te gebruiken waardoor we twee nachten met de deur open hebben geslapen, de keuken was klein en smerig en de deuren sloten met veel moeite. Hoewel de wifi uitstekend werkte en de locatie prima was, zou ik – met name in de winter – niet nog eens in dit hostel verblijven. We verlangden naar warme oorden, ondertussen hopend dat we de volgende ochtend nog wakker zouden worden (vanwege de kou én de malafide gaskachel). Uiteindelijk was het absoluut geen 300 peso’s (€9,15) per persoon per nacht waard.

Wat is er te doen?

Omdat we onze eerste dag, na de lange reis vanuit Cafayate, via Tucumán en La Rioja, geen zin hadden om iets te ondernemen, besloten we rustig aan te doen en uit te zoeken waar we de volgende dag een wijnproeverij zouden kunnen doen.

Maipu
Hoewel veel bodega’s op zondag gesloten zijn, raadpleegden wij Tripadvisor en vonden wij er voldoende om de trip naar Maipu te maken. Hoewel de rit met de RedBus (tram) slechts elf peso’s (€0,35) kost en twintig minuten duurt, bleek dat makkelijker gezegd dan gedaan. Wij vonden slechts één kiosk die geopend was en ons een kaart kon verkopen, maar het krediet was pas vanaf half elf weer beschikbaar. Na eindeloos rondgedwaald hebben, op zoek naar een kiosk die wél krediet had, besloot de verkoper van de eerste winkel om zijn persoonlijke kaart met 44 peso’s krediet te ruilen tegen onze nieuwe. Daarmee zorgde hij ervoor dat we op tijd waren voor onze eerste wijnproeverij.

Let op
Wanneer je op zondag besluit naar Maipu te reizen voor een wijnproeverij, houdt dan rekening met het volgende: het is (met name in de ochtend) moeilijk om zowel een kaart als krediet voor de RedBus te kopen, het is niet mogelijk om een fiets te huren en veel bodega’s zijn gesloten. Bodegas López, die op loopafstand van het tramstation ligt, is wel open, maar sluit al om 12:30. Zorg er dus voor dat je op tijd vertrekt en eerst een bezoek aan deze bodega brengt.

Nadat de tram ons op het eindstation Gutierrez had afgezet, liepen we naar Bodegas López. Hier namen we deel aan de rondleiding die om half twaalf vertrok. De rondleiding, die in totaal ongeveer een uur duurde, werd afgesloten met een wijnproeverij in de kelder. Hier proefden we – naast de beroemde Malbec – ook een zoete, witte wijn. Zowel de rondleiding als de proeverij waren geheel gratis.

Omdat veel bodega’s op een te grote afstand liggen, besloten we naar nog één dichtbij gelegen bodega te lopen: Antigua Bodega Giol. Omdat we niet geïnteresseerd waren in de rondleiding, betaalden we alleen 100 peso’s (€3,05) per persoon voor een proeverij van vier wijnen. Hoewel we de wijnen minder lekker vonden dan de wijnen van Bodegas López, was de wijnproeverij hier wel een stuk aangenamer. Deze vond plaats aan tafel en de medewerkster die ons de wijn liet proeven, was bijzonder aardig. Na nog een wijn in hun winkel te hebben gekocht, liepen we terug naar het station en namen de tram terug naar het stadscentrum.

Hoewel we op dinsdag Maipu nog een keer hadden willen bezoeken, besloten we onze plannen bij te stellen omdat Noëlle zich niet fit voelde. Omdat we de dag ervoor ook al binnen waren gebleven, kozen we er uiteindelijk voor om ’s middags de halve finale van het WK-voetbal tussen België en Frankrijk te gaan bekijken. Hoewel we in de Compadre Restobar een fijn plekje hadden gevonden, mocht het niet baten. België verloor.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In totaal gaven we in vijf dagen tijd €102,20 per persoon uit. Dat komt neer op een gemiddelde van €20,45 per persoon per dag. Hoewel we gemiddeld €8,40 per persoon per nacht uitgaven aan een accommodatie, komt dat in dit geval neer op €6,70 per persoon per dag omdat we één nacht in de bus (naar Buenos Aires) doorbrachten. Daarnaast ging €5,55 naar het eten en drinken, €7,45 naar het vervoer (de bus naar Mendoza en de tram naar Maipu) en €0,60 naar alle overige kosten (de wijnproeverijen in Maipu).

Gaan omdat…
Mendoza bekend staat om zijn Malbec. De fijnproevers onder ons kunnen hun hart ophalen in Maipu. Met de RedBus vanuit het centrum betaal je slechts elf peso’s (€0,35) per rit en ben je er in twintig minuten. Daar aangekomen kun je al lopend de dichtstbijzijnde wijnmakerijen bezoeken, een fiets huren of de bus nemen.

Hoewel ik Mendoza persoonlijk niet zo charmant vond als bijvoorbeeld Salta of Cafayate, de stad wel aanzienlijk leuker is dan bijvoorbeeld San Miguel de Tucumán of La Rioja. Wellicht wordt de stad aangenamer met een beetje zon. Hoewel deze er driehonderd dagen per jaar schijnt, hebben wij dat genoegen jammer genoeg niet gehad.

Voorbij gaan omdat…
Je de wijnproeverijen niet, net als in Cafayate, al lopend kunt bezoeken. Er liggen er slechts enkelen in het stadscentrum en voor de rest dien je de tram naar Maipu te nemen. Daar aangekomen zul je (enkele uitzonderingen daargelaten) ofwel een fiets moeten huren ofwel de bus moeten nemen.

Je (net als ik) niet zo van Malbec houdt. Dan is Mendoza niet de juiste plek voor jou. Omdat het hun specialiteit is, is dat wat je bij de meeste proeverijen te proeven krijgt. Voor de Torrontes kun je dus beter naar Cafayate reizen.

Córdoba

In 1573 werd Córdoba gesticht door de Spaanse immigrant Jerónimo Luis de Cabrera die de stad naar de gelijknamige plaats in Spanje vernoemde. Dankzij de industrie kon de stad uitgroeien tot de op één na grootste van Argentinië. Hoewel het één van de belangrijkste industriële steden van Argentinië is, is het op cultureel gebied ook toonaangevend. Dankzij de aanwezigheid van twee universiteiten wordt de stad ook wel ‘La Docta’ (de geleerde) genoemd. Het hart van de stad is Plaza San Martín. Op en in de buurt van het plein vind je onder andere Iglesia Catedral, de Cabildo, het klooster van Santa Catalina de Siena en El Paseo del Buen Pastor. Dit laatste gebouw is tegenwoordig een cultureel centrum, maar was vroeger een wrede vrouwengevangenis.

Omdat we van de natuur en niet zo van de grote steden zijn – en we vanuit Mendoza een verrassend goedkoop busticket naar Buenos Aires konden kopen – besloten we Argentinië te laten voor wat het was en Córdoba over te slaan. Van andere reizigers hadden we al begrepen dat het een prima stop is als je op doorreis bent, maar dat het ook absoluut geen gemis is als je de stad laat voor wat het is.

Donderdag 12 en vrijdag 13 juli 2018

Buenos Aires

Tussen 1880 en 1920 behoorde Argentinië tot de tien rijkste landen ter wereld en diens hoofdstad, Buenos Aires (ook wel het Zuid-Amerikaanse Parijs genoemd), straalde dat uit. Tegenwoordig is er in de hoofdstad een enorme kloof tussen arm en rijk ontstaan. Desalniettemin is de stad absoluut een bezoek waard. Zo is de Avenida de 9 julio sinds 1936 de breedste straat ter wereld. Om dit te bewerkstelligen zijn er in de jaren dertig talloze gebouwen afgebroken. Het Plaza de Mayo, dat omringt wordt door palmen, tuinen en koloniale gebouwen, is van belangrijke politieke betekenis sinds hier in 1810 de onafhankelijkheid van Spanje is verklaard. Tegenwoordig is het echter in slechte staat. Bezoek daarom het kerkhof La Recoleta, waar onder meer Evita begraven ligt, of slenter door de kleurrijke straten van de wijk La Boca.

De reis er naar toe

Voor 1.050 peso’s (€32,10) per persoon kochten we een busticket van Mendoza naar Buenos Aires Retiro. De bus (Nueva Chevallier), die om 16:00 vertrok, zou ons daar vroeg in de ochtend afzetten. Hoewel de trip uiteindelijk achttien uur duurde en het toilet de gehele reis gesloten bleef, was de reis heel aangenaam. De bus was schoon, de stoelen comfortabel en het personeel bijzonder vriendelijk. Er was gelegenheid om elektronica op te laden, er werden films (in het Engels) gedraaid en de bus stopte op veel plaatsen, waardoor het mogelijk was om tussendoor naar het toilet te gaan. Deze nachtbus naar Buenos Aires is zeker een aanrader.

Onze accommodatie

Omdat we niet van plan waren om lang in Buenos Aires te blijven en de accommodaties (buiten de slaapzalen) vrij duur waren, boekten we voor €7,05 één nacht in een tienpersoons slaapzaal in het 06 Central Hostel Buenos Aires. De accommodatie lag op slechts 1,6 kilometer lopen van het busstation, in het hartje van het stadscentrum. Dankzij deze uitstekende locatie (omringd door leuke bars en restaurants), het vriendelijke personeel, het heerlijke ontbijt, de goede wifi, warme douche, schone keuken en gemeenschappelijke ruimtes, zouden we deze accommodatie absoluut kunnen aanbevelen. Hoewel we de volgende dag de bus pas om 22:30 hadden, mochten we onze rugzakken bij de receptie laten staan en gebruik blijven maken van alle gemeenschappelijke ruimtes.

Wat is er te doen?

Omdat we vanuit Buenos Aires eigenlijk direct door wilden gaan naar Uruguay, besloten we hier slechts één nacht te verblijven en uit te zoeken hoe we onze reis het beste konden vervolgen.

Uruguay
Omdat we voor de goedkoopste optie wilden kiezen, vergeleken we de kosten van de bus naar Montevideo met de kosten van de veerboot naar Colonia del Sacramento. Waar de eerste rit acht uur zou duren, zou de veerboot ons in een 75 minuten aan de overkant afzetten. En het prijsverschil? Waar Condor Estrella (22:30) en Pullman (23:00) 1.200 peso’s (€36,70) vroegen, kostte de overtocht per boot 1.548 peso’s (€47,30) bij Seacat Colonia en 1.898 peso’s (€58) bij Buquebus.* Uiteraard kozen we voor de eerste optie en namen we de nachtbus naar Montevideo. Op die manier bespaarden we opnieuw de kosten van een overnachting.

Maak je slechts een dagtrip naar Uruguay? Dan biedt de veerboot uiteraard uitkomst. Met een reistijd (retour) van slechts twee en een half uur, houd je meer dan genoeg tijd over om de stad te bekijken.

Tip
Wie trek heeft in een lekkere, goedkope hamburger met frietjes, kan bij Perez-H terecht. Van maandag tot en met vrijdag hebben zij een speciale lunchaanbieding waardoor je slechts 120 peso’s (€3,65) per persoon betaalt. Hou er rekening mee dat het hierdoor aardig druk is! ’s Avonds zijn zowel The Capital Beer als Valhalla Bar Vikingo leuk voor een drankje.

La Boca
Hoewel de kleurrijke wijk La Boca op slechts een uur lopen van ons hostel lag, kwamen wij niet verder dan Puerto Madero. Uitgeput ploften we op een bankje aan het water neer en besloten, na een kleine pauze, rechtsomkeert te maken en de rest van de dag niets te doen. Wellicht heb jij na zeven maanden reizen meer energie en kun je mij laten weten of het de moeite waard was.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In totaal gaven we in twee dagen Buenos Aires €61,10 uit. Dat komt neer op een gemiddelde van €30,55 per persoon per dag. Hoewel we voor één nacht slapen €7,05 betaalden, komt dat (door de rit in de nachtbus naar Uruguay) neer op een gemiddelde van €3,50 per persoon per nacht. Daarnaast spendeerden we €10,70 van ons geld aan eten en drinken, €16,05 aan vervoerskosten (de bus van Mendoza naar Buenos Aires) en €0,30 aan alle overige zaken (fooi voor de busmedewerkers).

Gaan omdat…
Buenos Aires voor een grote stad ontzettend aangenaam en gezellig is. Vanwege de uitstekende locatie van het hostel, lag alles dat we wilden doen op loopafstand.

Hoewel Buenos Aires iets prijziger is dan de rest van Argentinië, het uiteindelijk reuze mee valt hoeveel je kwijt bent.

Je vanuit Buenos Aires gemakkelijk door kunt reizen naar Uruguay. Dit kan per boot naar Colonia del Sacramento (één uur en een kwartier) of per bus naar Montevideo (acht uur). Dat laatste is (een stuk) goedkoper.

Voorbij gaan omdat…
Hoewel het ontzettend fijn en gemakkelijk is om in de binnenstad te verblijven, het vinden van een goede supermarkt een onmogelijke taak is. Je bent dan ook veelal aangewezen op één van de vele restaurants.

Los Esteros del Ibera

In de provincie Corrientos, tussen Buenos Aires en de Iguaza watervallen ligt het moerasgebied Los Esteros del Ibera. Vanuit Buenos Aires kun je de bus naar Mercedes nemen en van daaruit doorreizen naar Colonia Carlos Pelligrini. Hoewel er in het dorp bijna niets te doen is, ligt hier wel een bezoekerscentrum met informatie over het gebied. Het prachtige natuurgebied biedt een diversiteit aan flora en fauna. Het bestaat onder meer uit meren, vennen, lagunes en moerassen die gevoed worden door regenwater. Met een beetje geluk kun je in het park de volgende dieren spotten: capibara’s, moerasherten, kaaimannen, apen, otters, anaconda’s en diverse vogels waaronder papegaaien.

Hoewel veel Argentijnen ons opgetogen over het gebied vertelden, besloten wij het uiteindelijk niet te bezoeken. Hoewel we vanuit Uruguay terug naar Argentinië hadden kunnen reizen, besloten we dat het voor nu onze tijd en het geld niet waard was. Er liggen geen goedkope accommodaties in het gebied en het is verplicht om een gids in te huren als je een excursie wilt maken. Wellicht wel leuk voor de volgende keer dat we naar Argentinië reizen.

Iguazú Falls

De Iguazú Falls ontstonden 200.000 jaar geleden, toen de aarde verzakte na een vulkaanuitbarsting. Het bekendste deel is de keel van de duivel, dat honderdvijftig meter breed en zeventig meter diep is. De watervallen bevinden zich in twee nationale parken: de één in Brazilië en de ander in Argentinië. Daarbij prijken beide parken op de werelderfgoedlijst van UNESCO.

Omdat we later besloten om vanuit Buenos Aires door Uruguay naar Brazilië te reizen, besloten we de watervallen niet vanaf de Argentijnse maar vanaf de Braziliaanse kant te bekijken.

Kosten

Hoewel we voor ons verblijf in Argentinië €45 per persoon per dag hadden gebudgetteerd, spendeerden wij uiteindelijk €19 per persoon per dag tijdens ons verblijf van zestien dagen. Hierdoor bespaarden wij maar liefst €416 per persoon. Dit is in zijn geheel te danken aan de gunstige wisselkoers. Voor elke euro kregen wij bijna drieëndertig peso’s!

Kies je er net als wij voor om vaak een badkamer te delen, enkele nachten in de bus door te brengen, af en toe te liften, veel zelf te koken en weinig bijzonderheden te ondernemen? Dan zou je met onderstaand dagbudget prima uit de voeten moeten kunnen.

Soort	Dagbudget
Accommodatie	€7,50
Eten en drinken	€7,50
Vervoer	€7,50
Overigen	€2,50
Totaal	€25

Let op
Wij gingen in 2018 op reis. Het kan zijn dat de kosten inmiddels heel anders zijn. Het is daarom verstandig om van tevoren zelf nog aanvullend onderzoek te doen naar de te verwachten kosten voordat je je budget opstelt.

Meer lezen?

Ga dan terug naar Bolivia of verder naar Uruguay.