Uruguay

Reisinformatie

Naast de Atlantische Oceaan (in het oosten), grenst Uruguay aan zowel Argentinië (in het zuiden) als Brazilië (in het noorden). Met een oppervlakte van slechts 176.215 km² is het, op Suriname en Frans-Guyana na, het kleinste land van Zuid-Amerika. In deze voormalige Spaanse kolonie is Spaans de moedertaal. Het overgrote deel van de bevolking (90%) woont in de steden, waarbij de helft zelfs in de hoofdstad Montevideo woont. Hoewel er ook (kleinere) joodse en protestantse gemeenschappen bestaan, is het grootste gedeelte van de bevolking katholiek.

Onze ervaring

Veiligheid

Uruguay is het enige Zuid-Amerikaanse land waar geen bijzondere veiligheidsrisico’s gelden. Dat maakt het tot het veiligste land waar je als toerist of backpacker naar toe kunt reizen. We hebben ons hier dan ook geen moment onveilig gevoeld. Het land is in dat opzicht vergelijkbaar met een land als Nederland of Nieuw-Zeeland.

Vervoer

Hoewel men in Argentinië aangaf dat Uruguay een uitermate geschikt land is om te liften (korte afstanden, vriendelijke inwoners), hebben wij het zelf niet geprobeerd. In plaats daarvan namen we gewoon de bus. De maatschappijen die naar de meeste van onze bestemmingen reden, waren Copsa, COT en Rutas del Sol. Zij rekenden dezelfde prijzen voor de reis, waardoor het niet uitmaakt voor welke maatschappij je kiest. Hoewel wij meestal een dag van te voren een buskaartje kochten, was er een uur van te voren ook nog voldoende plaats in de door ons gewenste bus. Hou er wel rekening mee dat (sommige) bussen op bepaalde feestdagen niet rijden. Wanneer je dit van te voren weet, bespaart je dat de stress van een boekingswijziging bij een accommodatie waar dat (in eerste instantie) niet gratis mogelijk is.

Bevolking

Dacht je dat de bevolking in Argentinië aardig was? In Uruguay is men, waar mogelijk, nog beleefder en welwillend in het aanknopen van een gesprek. Dit werd met name in Montevideo heel erg duidelijk. Een rondje boodschappen doen bij de slager, groenteman en bakker is niet mogelijk zonder het voeren van een (kort) gesprek. Hoewel Montevideo de hoofdstad van het land is, voelde de buurt waarin onze accommodatie lag, heel dorps aan. Toen we de derde dag bij de bakker kwamen, werden we direct herkend en gevraagd hoe lang we nog in Uruguay bleven. Tel daar de automobilisten bij op die overal stoppen om voetgangers voorrang te geven, en Uruguay kan gemakkelijk concurreren met de vriendelijkheid van de Nieuw-Zeelanders.

Schoonheid

Uruguay is veilig, de inwoners zijn vriendelijk en het land is prachtig. Omdat we hier (vanwege het frisse winterweer) slechts zeven dagen zijn verbleven, hebben we lang niet alles kunnen zien. Maar dat wat we hebben gezien is goed bevallen en nodigt uit om terug te komen. Pittoreske dorpen aan prachtige kusten maken Uruguay een niet te missen bestemming.

Geld

In Uruguay kun je zowel peso’s als dollars pinnen. Vooral dat laatste komt van pas als je ook buurland Argentinië bezoekt. Daar kun je (vaak) niet meer dan 3.000 peso’s (€92) per dag pinnen, en daarover betaal je ook nog eens 10%(!) aan transactiekosten. Met een gezamenlijke rekening en een dagbudget van €45 per persoon per dag, is dat niet alleen duur, maar ook nog eens risicovol. De kans dat je zonder geld komt te zitten, is groot. Het is daarom verstandig om in Uruguay zoveel mogelijk dollars te pinnen. Deze kun je gedurende je reis door Argentinië (tegen een zeer gunstige koers) omwisselen voor peso’s. De transactiekosten die je in Uruguay hebt gemaakt door te pinnen, verdien je in Argentinië gemakkelijk weer terug.

Pinnen in Uruguay
Hoewel je volgens de geldautomaat maximaal 5.000 peso’s (€135) óf $300 (€255) kunt opnemen, slaagden wij hier niet in. We hebben twee dagen lang bij wel tien verschillende banken in Punta del Este proberen te pinnen, om uiteindelijk tot de volgende conclusies te komen:

– Het maximaal opneembare bedrag in peso’s was met onze kaart 4.000 peso’s (€110). Hoewel we wel meerdere keren achter elkaar konden pinnen, betaalden we voor elke transactie tussen de €5 en €6 aan transactiekosten (buiten de kosten die onze eigen bank ons rekent). Mocht het je dus niet lukken om te pinnen, probeer dan een lager bedrag in te voeren. Let wel goed op hoeveel nullen je intoetst. Zo betaalden wij één keer €5 over een opname van €20.
– De bank vraagt je te kiezen tussen VISA en Mastercard Internationaal. Hoewel wij ervan overtuigd waren dat onze Maestro-kaarten onder Mastercard vielen (dat staat immers ook op mijn creditcard), kan het zijn dat jouw bank overgegaan is naar het VISA-betalingssysteem. Probeer dus altijd beide opties wanneer de pintransactie niet lukt.
– Vanwege onze slinkende voorraad contant geld (nadat het twee dagen niet lukte om te pinnen) probeerden wij of we tenminste in de supermarkt konden pinnen. En jawel hoor: het pinnen lukte niet alleen hier, maar ook op het busstation.

Lukt het pinnen na bovenstaande tips nog steeds niet? Dan staat je bankpas waarschijnlijk niet op wereldwijd. Iets dat men meermaals ook bij ons gesuggereerd heeft. Alsof we dan al zeven maanden op reis hadden kunnen zijn…

Gaan of overslaan?

Gaan. Dit idyllische land is veilig, makkelijk bereisbaar en relaxed. Vooral de kustroute, die langs de Atlantische Oceaan loopt, is populair. In de verschillende strand- en havenplaatsen is het met name in de Uruguayaanse zomer (onze winter) aangenaam vertoeven.

Onze reis

Route

Montevideo (1), Punta del Este (2) en Punta del Diablo (3). Bij Chuy staken we de grens naar Brazilië over. Vanwege het koude winterweer (en de aanlokkende warmte van Rio de Janeiro), besloten we Colonia del Sacramento, La Paloma, Cabo Polonio en Barra de Valizas over te slaan. Omdat de ranches in Tacuarembó al volgeboekt waren, moesten we deze plek helaas ook overslaan.

In totaal brachten we 7 dagen door in Uruguay. In die dagen legden we een route af van 671 kilometer. Dat komt neer op een gemiddelde van 96 kilometer per dag.

Zaterdag 14 juli 2018

De grens over

Het busbedrijf

Hoewel het met de boot vanuit Buenos Aires slechts een uur en een kwartier varen is naar Colonia del Sacramento, besloten wij voor de goedkopere optie te kiezen: het nemen van de bus. Voor slechts 1.200 Argentijnse peso’s (€36,70) per persoon zet Condor Estrella (of bijvoorbeeld Pullman) je in een luxe cama-bus mét diner in Montevideo (Uruguay) af. Dat dit een populaire bestemming is vanaf Buenos Aires, werd al snel duidelijk. Alleen Condor Estrella had al drie ritten in één uur gepland. Toen de bussen arriveerden, was er dan ook verwarring over welke bus de juiste was. Er vertrok er namelijk één om 22:20, één om 22:30 én één om 23:00. Uiteindelijk vertrok onze bus van 22:30 eerder dan de bus van 22:20.

Bij de grens

Ongeveer drie tot drie en een half uur nadat we het busstation in Buenos Aires hadden verlaten, arriveerden we bij de Uruguayaanse grens en gingen de lichten in de bus aan. Terwijl de tassen in het ruim gecontroleerd werden, kreeg iedereen de tijd om een stempel in het paspoort te laten zetten. Omdat er geen vragen werden gesteld en de douanebeambte alleen de stempel van Argentinië bekeek, ging dit vrij vlug. Hoewel dit proces snel verliep, bleven we bijna twee uur bij de grens staan. Wat het oponthoud precies was, werd nooit duidelijk. Omdat wij pas vanaf twaalf uur bij onze accommodatie konden inchecken (en onze geplande aankomsttijd half zeven ’s ochtends was), was dat voor ons geen enkel probleem.

Colonia del Sacramento

Colonia del Sacramento (of kortweg Colonia) ligt op een uur en een kwartier varen van Buenos Aires. Reizigers die geen tijd hebben om Uruguay helemaal te verkennen, kunnen vanuit daar ook alleen een dagtrip maken. De stad, die voorheen afwisselend onder het gezag van de Portugezen, Spanjaarden en Brazilianen stond, is zeker een bezoek waard. De historische delen van het stadscentrum zijn namelijk door UNESCO opgenomen op de werelderfgoedlijst.

Omdat we de bus in plaats van de boot namen, besloten we direct door naar Montevideo te reizen en Colonia del Sacramento over te slaan.

Zaterdag 14 en zondag 15 juli 2018

Montevideo

De hoofdstad van Uruguay, Montevideo, is de laagst gelegen hoofdstad van Zuid-Amerika en verslaat daarmee Buenos Aires, dat op een afstand van slechts drie uur iets noordelijker ligt. Naast Mercado del Puerto, de oude havenmarkt waar je een hapje en een drankje kunt doen, zijn er verschillende monumenten, musea en kunstgalerieën die je kunt bezoeken. Als een culturele dag niet aan jou besteed is, kun je ervoor kiezen het strand van Pocitos te bezoeken. Hou er rekening mee dat het water hier bruin is. Dat komt doordat het water niet van de zee, maar van een rivier, afkomstig is.

De reis er naartoe

Vanuit Buenos Aires namen we voor 1.200 Argentijnse peso’s (€36,70) om 22:30 de bus met Condor Estrella. Hoewel deze ons acht uur later (om half zeven) in Montevideo zou afleveren, arriveerden we hier uiteindelijk pas rond acht uur. Vanwege de luxueuze bus en onze late check-in tijd, was dat geen enkel probleem. Wil je kosten besparen door de bus in plaats van de boot te nemen? We zouden het zeker aanraden. De bus is warm, comfortabel en het feit dat je geen overnachting hoeft te betalen, is ideaal.

Onze accommodatie

Via Booking.com boekten we voor €8,55 per persoon per nacht een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer en keuken in Casa Triada. Hoewel de kamer op Booking.com wordt omschreven als een studio, is het dat niet. Ondanks het kleine bed, is dat voor twee nachten echter geen probleem. Het feit dat je geen vlees mag koken wordt niet vermeld op Booking.com, en hoewel de eigenaren uiterst vriendelijk zijn is de manier waarop ze tegen je spreken een klein beetje denigrerend. Het belang van het schoonhouden van de gemeenschappelijke ruimtes (omdat deze gedeeld zijn) en het belang om rekening te houden met de andere bewoners, werd zodanig benadrukt dat ik het gevoel kreeg dat ik een vijfjarige kleuter was die het liefst al schreeuwend door het huis rent en met haar plakhanden overal aan zit.

De goede locatie, wifi, en het feit dat we niet al te veel betaalden voor een tweepersoonskamer in Uruguay, maken dit hostel een prima keuze. Ben je echter een echte vleeseter die meer dan zestig tot zeventig centimeter ruimte in neemt in bed? Dan kun je wellicht beter ergens anders slapen.

Wat is er te doen?

Nadat we onze tassen in het hostel hadden afgezet, hadden we nog drie uur te doden voordat we mochten inchecken. We besloten de buurt te gaan verkennen.

De buurt
De bakker, die we op weg naar het hostel waren gepasseerd, zag er goed uit en hier kochten we twee heerlijke stokbroden. Met deze broden en de salami die we nog uit Argentinië hadden meegenomen, begaven we ons naar het park voor de lunch. Rond half elf werd het echter té koud, en besloten we naar de slager en de groenteboer te lopen voor de boodschappen. Omdat het hierna nog steeds te vroeg was om in te checken, liepen we de plaatselijke lunchroom binnen. Met een kop koffie genoten we van alles dat er rondom ons plaats vond. De locals kochten schalen met lekkers en gingen het gesprek met ons aan, terwijl op de achtergrond de troostfinale tussen Engeland en België uitgezonden werd. De klok sloeg uiteindelijk sneller twaalf uur dan gedacht. Nadat we echter hadden ingecheckt, kwamen we erachter dat we geen vlees mochten koken. We besloten het gehakt daarom in te vriezen en mee te nemen naar Punta del Este. De rest van de dag vermaakten we ons met Netflix en herstelden zo van de vele nachtelijke busritten die we de afgelopen tijd hadden gemaakt.

Playa Ramírez
Omdat onze favoriete bakker op zondag gesloten was, liepen we naar de bakker waar we de dag ervoor koffie hadden gedronken, en haalden hier onze lunch. Gewapend met de broodjes, tomaat en salami, liepen we naar Playa Ramírez om even lekker uit de waaien. Vanwege het winterweer zat er helaas niet meer in dan een lunch op het strand, en dus begaven we ons na een half uur naar het restaurant (Soprano’s) aan de overkant van de weg. Hier dronken we opnieuw een kop koffie en zagen we hoe Kroatië (helaas) de finale van het WK verloor.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In totaal gaven we in twee dagen €69,25 uit. Dat komt neer op €34,65 per persoon per dag. Daarbij betaalden we €8,55 voor de accommodatie, €7,75 voor het eten en drinken en €18,35 voor het vervoer (de bus van Buenos Aires naar Montevideo).

Gaan omdat…
Hoewel Montevideo de hoofdstad van Uruguay is en ongeveer de helft van de bevolking hier woont, voelde de buurt waarin ons hostel lag dorps aan. De inwoners waren ontzettend vriendelijk en bij de slager, bakker en groenteboer werd een praatje met ons aangeknoopt.

De nabijheid van het park en het strand (Ramírez) is leuk. Op een warme, zomerse dag kun je hier waarschijnlijk heerlijk tot rust komen.

Voorbij gaan omdat…
Er in Montevideo verder niet heel veel te doen is. Wie geen monumenten, musea of kunstgalerieën bezoekt, is aangewezen op het park en het strand. De winter is daarvoor niet het ideale seizoen. Wij genoten dan ook liever van een kop koffie bij de plaatselijke bakker. Hier komt de lokale bevolking ook en op dat moment maak je heel even onderdeel uit van het dagelijkse leven in deze hoofdstad.

Maandag 16, dinsdag 17 en woensdag 18 juli 2018

Punta del Este

Op een afstand van honderdvijfenveertig kilometer van Montevideo ligt Punta del Este. Waar Uruguay vaak het Zwitserland van Zuid-Amerika wordt genoemd, is deze stad het Ibiza van Zuid-Amerika. Het is dan ook één van de populairste vakantiebestemmingen in zowel Uruguay als Zuid-Amerika. Het kunstwerk ‘Mano de Punta del Este’, dat op één van de stranden staat, is inmiddels hét herkenningspunt van de stad. De witte stranden, Punta Ballena, waar men walvissen van dichtbij kan zien, en Isla de los Lobos, het thuis van een grote kolonie zeeleeuwen, maken de stad tot een must-see in je trip door Uruguay.

De reis er naartoe

Vanuit Montevideo vertrokken zowel COT als Copsa naar Punta del Este. Omdat de prijs van 301 peso’s (€8,20) hetzelfde was, kozen we voor Copsa. Maar liefst drie bussen vertrokken om 11:00, waarbij wij rond kwart voor tien een plaats in de laatste bus kochten. Ongeveer twee uur en een kwartier later werden we in Punta del Este afgezet. De rit was vlug en zonder oponthoud verlopen.

Onze accommodatie

Voor €10,95 per persoon per nacht, boekten we een tweepersoonskamer met eigen badkamer, handdoeken (toeslag) en ontbijt in La Casa II. Voor $5 per nacht kun je er ook een verwarming bij huren. Aangezien wij deze de eerste nacht niet hadden gekregen en we het warm genoeg hadden, besloten wij deze de volgende twee nachten ook niet te huren. Omdat de wifi in de kamer buiten de accommodatie toch nauwelijks werkte, zaten we de gehele dag binnen in de woonkamer. Deze woonkamer is een koude (als het haardvuur niet aan is), maar gezellige ruimte waarin de wifi uitstekend werkt. Zeer geschikt voor een spelletje, een glaasje wijn of de lunch of diner.

Hoewel de accommodatie verouderd is en de medewerkster die de ochtend en middag werkt zeer chagrijnig is, zijn we hier prettig verbleven. Het busstation is zo’n twintig tot dertig minuten lopen en in het winkelcentrum dichtbij kun je al het nodige verkrijgen. Er is een supermarkt, een wasserette, een bank en een bioscoop.

Wat is er te doen?

Vanwege het slechte weer viel er weinig te ondernemen in Punta del Este. Omdat we niet drie dagen al wijn drinkend voor de open haard van onze accommodatie door wilden brengen, besloten we de tweede dag even naar buiten te gaan.

Los Dedos
Het kunstwerk Mano de Punta del Este wordt ook wel Los Dedos genoemd. Onderweg vanuit het busstation naar ons hostel, zagen we het op het strand staan. Hoewel het flink waaide en er voortdurend andere toeristen in de weg stonden, slaagden we er wel in enkele leuke foto’s te maken.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In totaal spendeerden wij in drie dagen tijd €83,80. Dat komt neer op een gemiddelde van €27,95 per persoon per dag. Daarbij betaalden we €10,95 voor de accommodatie, €10,70 voor het eten en drinken, €2,75 voor het vervoer en €3,55 voor alle overige kosten (de was).

Gaan omdat…
Hoewel de badplaats bekend staat als het Ibiza van Zuid-Amerika, is het een leuke kleine plaats. Met zijn luxe accommodaties, winkelcentra, restaurants, bars en stranden is Punta del Este van alle gemakken voorzien. Of het in de zomer net zo charmant is, is moeilijk te beoordelen.

Hoewel het je wat moeite zal kosten om een foto te maken zónder een miljoen andere toeristen, levert een fotomomentje bij Los Dedos op Playa Brava, vaak wel iets leuks op. Tel daar de zon in de zomer bij op, en je hebt weer voldoende voer om Instagram mee te voeden.

Voorbij gaan omdat…
Punta del Este duurder is dan de rest van Uruguay. Voor een accommodatie of een diner in een restaurant, betaal je naar verhouding een stuk meer.

Stoepen een zeldzaam goed zijn in Punta del Este. Op en langs de weg, over het fietspad en door de berm manoeuvreerden we ons door de stad. Niet heel handig als je graag te voet overal naar toe gaat, maar vanwege het weinige verkeer wel goed mogelijk.

Cabo Polonio

Afgesneden van de snelweg is Cabo Polonio alleen bereikbaar te voet of met een 4WD. Met behulp van windenergie en een paar kleine generatoren wordt de plaatselijke winkel draaiende houden. De dorpelingen zelf stellen het zonder waterleiding of elektriciteit. Een vuurtoren, een kolonie zeeleeuwen en de zandduinen maken deel uit van het gebied dat door de overheid officieel beschermd wordt.

Vanwege het koude winterweer (en de veel aangenamere weersvoorspellingen in Rio de Janeiro) besloten we La Paloma, Cabo Polonio en Barra de Valizas over te slaan. Hoewel de stranden er vast heerlijk zijn, is het er in de winter te koud.

Donderdag 19 en vrijdag 20 juli 2018

Punta del Diablo

Tijdens het hoogseizoen, van december tot februari, puilt het kleine plaatsje uit van de toeristen die er komen om vakantie te vieren. Er is dan ook meer dan genoeg te doen. Naast paardrijden, surfen en sandboarden, kunnen er in de zomer ook walvissen gespot worden. Naast de stranden, bieden ook het nationale park Santa Teresa, waar zestig kilometer aan wandelpaden liggen, het Laguna Negra, het Ombu Forest en het ‘Centro de Tortugas Marinas’ meer dan voldoende mogelijkheden om hier wat tijd door te brengen.

De reis er naartoe

Vanuit Punta del Este rijdt alleen COT twee keer per dag (om 11:00 en om 17:00) naar Chuy en komt daarbij langs onder andere Rocha (voor wie naar La Paloma wil reizen), Castillos en Punta del Diablo. Voor de bus van 11:00, betaalden wij (met de pin) €11,50 per persoon. Wanneer je bedenkt dat het hierbij gaat om een rit van slechts drie uur, is dat nogal prijzig in vergelijking met de rest van Zuid-Amerika.

Onze accommodatie

Via Booking.com boekten we twee nachten in het fantastische Brisas Magicas. Voor een eigen huisje met stapelbed, keuken en badkamer, betaalden we hier €10,50 per persoon per nacht. Het internet, dat via een hotspot op de telefoon wordt opgezet, werkt uitstekend. De eigenaar, Hugo, was misschien wel de allervriendelijkste eigenaar gedurende onze hele wereldreis en deze accommodatie krijgt daarom terecht een hoog cijfer op Booking.com. Vanuit het busstation is het ongeveer dertig minuten lopen naar deze accommodatie en ook voor de supermarkt zul je zo’n twintig minuten moeten lopen. Het water in de douche is op zijn best lauwwarm, maar toch zou ik deze accommodatie van harte willen aanbevelen. Hugo, die vier jaar in Australië heeft gewoond, kan je prima in het Engels te woord staan en je precies vertellen wat er in de omgeving allemaal te doen is.

Wat is er te doen?

Vanwege de enorme regenval hebben we twee dagen lang helaas niets kunnen ondernemen. Punta del Diablo is uitermate geschikt om te wandelen en de bus (onder andere Rutas del Sol) zet je binnen tien minuten af in het Santa Teresa Nationaal Park. In ons geval was een wandeling naar de supermarkt al avontuurlijk genoeg. Gehuld in onze poncho’s, over de zandwegen, was het zaak om zo snel mogelijk terug te lopen naar de warmte en geborgenheid van Brisas Magicas. Uitermate zonde van deze prachtige, authentieke plek. Met de belofte om terug te keren, namen we zaterdagochtend de bus naar Chuy. Klaar voor een tweedaagse busreis naar Rio de Janeiro.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In twee dagen tijd spendeerden wij €47,30. Dat komt neer op een gemiddelde van €23,65 per persoon per dag. Daarbij betaalden we €10,50 voor de accommodatie, €5,80 voor het eten en drinken, €5,75 voor het vervoer (de bus van Punta del Este naar Punta del Diablo) en €1,60 voor alle overige zaken (fooi).

Gaan omdat…
Punta del Diablo een klein, authentiek gehucht met onverharde wegen is. Na Montevideo en Punta del Este lijkt het alsof je hier in een heel ander land terecht bent gekomen. In de winter (en dus het laagseizoen), lijkt het bijna geheel uitgestorven te zijn. Wie op zoek is naar rust en natuur, zit hier absoluut op zijn plek.

De eigenaar van onze accommodatie Brisas Magicas, Hugo, de vriendelijkste Uruguayaan is die je tegen gaat komen. Met zijn uitstekende Engels, snelle respons en enthousiasme om jou de omgeving te laten zien, is hij de perfecte gids bij een bezoek aan Punta del Diablo.

Hoewel wij het nationaal park niet hebben kunnen bezoeken en door de regen weinig van de omgeving hebben kunnen zien, geloven we dat het prachtig is. Wij zijn dan ook zeker van plan om ooit terug te keren. Niet in de winter, zoals nu, maar zeker ook niet in de zomer als het dorp overladen wordt door toeristen.

Voorbij gaan omdat…
Het dorp in de winter (juli) bijna uitgestorven is. Door het slechte weer (de regen en de wind), konden wij niet wandelen. Bedenk daarom van te voren goed in welk seizoen je Punta del Diablo wil bezoeken. In de zomer is het er wellicht te druk naar jouw zin.

Tacuarembó

Ongeveer honderddertien kilometer onder Rivera, waar je de grens naar Brazilië over kunt steken, ligt Tacuarembó. Gelegen in de binnenlanden van Uruguay, staat het gebied bekend om haar vochtige, subtropische klimaat en ranches. Wie altijd al een keer heeft willen verblijven op een ranch en heeft willen leren paardrijden als een ‘gaucho’ (cowboy) is hier op de juiste plek. Met name de Panagea Ranch staat uitstekend aangeschreven.

Omdat zowel de Panagea Ranch als de Yvytu Itaty Ranch geen plaats meer had, besloten we ook Tacuarembó niet te bezoeken. Een gemis, omdat dit ons oprecht ontzettend leuk had geleken. Wil je zeker weten dat er plaats is? Reserveer dan op tijd per e-mail of WhatsApp. Omdat ze op de ranch geen internet hebben, kan het een paar dagen duren voordat je e-mail beantwoord wordt.

Kosten

Hoewel we voor ons verblijf in Uruguay €45 per persoon per dag hadden gebudgetteerd, spendeerden wij uiteindelijk €31 per persoon per dag tijdens ons verblijf van zeven dagen. Hierdoor bespaarden wij €98 per persoon.

Kies je er net als wij voor om vooral tweepersoonskamers in hostels te boeken, veelal zelf te koken, wijn in de supermarkt te kopen, per bus naar de volgende bestemming te reizen en veelal gratis activiteiten te ondernemen in Uruguay? Dan zou je met onderstaand dagbudget prima uit de voeten moeten kunnen.

Soort	Dagbudget
Accommodatie	€10
Eten en drinken	€10
Vervoer	€10
Overigen	€5
Totaal	€35

Let op
Wij gingen in 2018 op reis. Het kan zijn dat de kosten inmiddels heel anders zijn. Het is daarom verstandig om van tevoren zelf nog aanvullend onderzoek te doen naar de te verwachten kosten voordat je je budget opstelt.

Meer lezen?

Ga dan terug naar Argentinië of verder naar Brazilië.