Auteur: Michelle Meuffels

Reismaatje gezocht

Ben jij helemaal in je element in ongemakkelijke en of vervelende situaties en vind jij niets heerlijker dan jouw ogen uit je kassen te laten rollen van verbazing, dan wel verbijstering of verontwaardiging? Vergeet die dure wereldreis! Daarvoor hoef je geen jaar lang elk dubbeltje in Zwitserland om te draaien om vervolgens nog steeds – net niet – dat biertje of die snicker op reis te kunnen betalen. Meer lezen!

Señor Alpaca

“Señor Alpaca!” De uitroep van mijn zusje doorbreekt de serene stilte in het Chobe Nationaal Park. Het is middag, bloedheet en met een boek en een kaartspel vullen we de uren tot aan de volgende gamedrive. “Ik zei nog dat je niet in het zand mocht spelen”, gaat ze verder. Terwijl ze haar trui, die gedurende onze wereldreis de naam Señor Alpaca heeft gekregen, van de grond opraapt en hem afklopt, moet ik een beetje lachen. Meer lezen!

Onbetaalbaar

Vijfhonderd gram macaroni. Twee blikjes tomatensaus. Vier tomaten, twee uien, twee teentjes knoflook, peper, zout en het laatste beetje hete saus dat we in Rio de Janeiro hebben aangeschaft. Onze ouders verblijven in de lodge en wij staan op de camping in Waterberg Plateau. Omdat het restaurant twee dagen volgeboekt is (door de gasten die in de lodge verblijven) en de zogenaamde campingwinkel niet meer dan een koelkast met barbecuevlees is, zijn wij op de eetkist in de auto aangewezen. Meer lezen!

Wind en zand

De tentstokken rammelen zo hard dat ik bang ben dat er eentje los schiet en zich door één van de autoramen boort. Mijn zusje, die naast me ligt, kijkt me met een bezorgde blik aan. Elk half uur ritst zij de daktent open om te kijken of de tafel en de stoelen nog geen nieuwe eigenaar hebben gekregen. Bang dat ze gestolen worden, is ze niet. Bang dat de wind ze honderd meter verder blaast, is ze wel. Meer lezen!

Bom proveito!

Na ongeveer een half uur in de bus vanuit Chui te hebben gezeten, stopt hij bij één van de vele terminals onderweg. Hoewel er een paar mensen instappen, blijft de bus, die ons naar Porto Alegre moet brengen, opvallend leeg. Niet voor niets loopt de chauffeur dan ook naar het achterste gedeelte van de bus, waar iedereen heeft plaatsgenomen. In rap Portugees begint hij te praten. Meer lezen!

Lekker decadent

Exact zes maanden en één week lang ging het goed. Op die keer in Nepal na dan. Toen we bijna aan de Annapurna zijn vastgevroren. Met onze ultra charmante zomerjasjes en leggings in een enorme vrieskou. We waren onvoorbereid en mogen blij zijn dat we het verhaal nog met een grap en een grol kunnen navertellen. Beter nog: met al onze tien vingers en tenen. Neus en oren. Haren. (Ik dan.) Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. En toch heeft deze controlfreak opnieuw een steekje laten vallen. Meer lezen!

Naar voren hoer!

Wie zich altijd al af heeft afgevraagd hoe de gevoelstemperatuur op een bepaalde plaats in slechts elf minuten zodanig heeft kunnen zakken dat het lijkt alsof er geen leven op aarde meer mogelijk is, kan gerust adem halen. Zo’n negen dagen geleden leerden wij het antwoord op die vraag kennen. Er is niet meer voor nodig dan een groep enthousiaste, patriottische Argentijnse voetbalsupporters, een achtste finale en een aantal Fransen die in deze korte tijd drie maal de bal in het doel weten te schieten. Meer lezen!