Arme schapen

Met een zucht sla ik mijn tablet open en laat ik mijn blik over het nog lege document glijden. Na bijna veertien dagen te hebben doorgebracht op één van de meest bijzondere plekken op aarde, ben ik niet verder gekomen dan het schrijven van één blog over de onbekwaamheid van één ober. Nu we weer terug in Santa Cruz zijn, en zowel de wifi als de alcohol weer rijkelijk vloeit, voel ik mij gedwongen deze eilandengroep meer eer aan te doen. Meer lezen!

Gastheerschap is een vak

Na een uurtje en een biertje is alles weer goed. Mijn zusje is van de beademing gehaald en de rust is wedergekeerd. Aan het zwembad wordt er gekaart, en niets wijst er op dat zuslief nog niet zo heel lang geleden stond te hyperventileren. Het gevolg van boosheid, teleurstelling en één grote deceptie. “Dat de ober na het serveren van het dessert überhaupt nog terug durfde te komen om de tafel af te ruimen en de rekening te brengen”, grapten mijn moeder en ik. “Hoezo?” Zuslief kijkt ons verbaasd aan. Meer lezen!

Houston, we have a problem!

Een beetje ongedurig zitten we op de bank bij de receptie van het North South Holiday Park in Christchurch. Hoewel we hier gisteren al voor $5 per persoon een transfer naar het vliegveld boekten, lijkt degene die ons daar naar toe zou brengen daar niet van op de hoogte te zijn. Voor de zoveelste keer pakt de receptioniste de telefoon en verontschuldigt zich voor het feit dat zowel de chauffeur als de shuttle nergens te bekennen zijn. Het is inmiddels al kwart over acht en de tijd begint te dringen. Meer lezen!

De wandelaars

Dat Nieuw-Zeeland een prachtig land is, hoef ik niet nog een keer (en nog een keer) te vertellen. Gaap. En toch is het belangrijk. Omdat het zich daarom uitermate goed leent voor het maken van wandelingen. Kort en lang. Gemakkelijk, uitdagend of ronduit vermoeiend. Wandelingen waarbij je over de andere wandelaars struikelt of wandelingen waardoor je je helemaal alleen waant. Voor ieder is er wat wils. En dat betekent dan ook dat de meest uiteenlopende types zich dagelijks weer trippelend dan wel stevig door stampend op het pad begeven. Meer lezen!

Hemels

Met glinsterende ogen ontkurken we onze eerste fles wijn. Op de zelf gestookte, naar gootsteenontstopper smakende, brouwsels uit Nepal na hebben we sinds het verlaten van het vliegtuig in Kathmandu geen druppel meer gedronken. En hoewel onze eetlust nog niet volledig is teruggekeerd, eten we in ieder geval weer normale porties en lijken we opnieuw aardig in vorm te zijn. Dat ik daarbij uitsluitend naar onze conditie verwijs, moge duidelijk zijn. Twee weken diarree is funest voor elk vrouwelijk figuur, waardoor een glas (of fles) wijn en een reep chocolade (of vijf) voorlopig nog geen enkele schade kunnen aanrichten. Sterker nog, ze zijn essentieel als we willen voorkomen dat de andere campinggasten ons stukjes brood gaan toewerpen. Meer lezen!

Bingo!

Het idee dat vrouwen beschaafde wezens zijn is achterhaald. Verkeerde je nog in die veronderstelling? Jammer dan. Want dat wat ons al anderhalve week in de ban houdt, is alles behalve beschaafd. Hoewel het ons uiteindelijk op het vliegveld in Kuala Lumpur wist te vellen, zijn wij ervan overtuigd dat het al lang daarvoor, in India, in gang werd gezet. Dat een schijnbaar onschuldig bakje mayonaise van de McDonalds zoveel schade aan zou kunnen richten, hadden we echter nooit voor mogelijk kunnen houden. Kun je je daar niets bij voorstellen? Meer lezen!

Een goed begin…

Vier antibioticapillen tegen de ontsteking, acht paracetamols vanwege haar verhoging, zes diarreeremmers om te voorkomen dat ze haar broek vol schijt, drie pillen om haar eetlust op te wekken en drie codeïnepillen om de pijn te bestrijden. Dat ze die laatste niet wil slikken omdat ze bang is dat ze de drang om naar het toilet te gaan dan niet meer voelt en de campervan (ondanks de diarreeremmers) alsnog onder kakt, is een kraakhelder voorbeeld van de situatie waarin wij ons momenteel bevinden. Meer lezen!

Met gierende banden…

Vanuit Uttar Pradesh reisden we naar Rajasthan, Punjab, Himachal Pradesh en Delhi. In deze vijf deelstaten bezochten we elf steden en beleefden we zowel hoogte- als dieptepunten. Dat ik daarbij als eerste aan de ontmoeting met de guru in Jaipur moet denken, is geen verrassing. Dat was een absoluut hoogtepunt. De Taj Mahal in Agra, de pizza die we in Jaipur aten en de stadswandeling (met lunch) in Jodhpur? Ook dat waren hoogtepunten. De koude douches, lage waterdruk of het überhaupt ontbreken van water om jezelf mee te wassen? Een dieptepunt. Meer lezen!

Reisregels

Wie zich in India van de ene naar de andere plek wil verplaatsen, hoeft niet lang te wachten. De kans dat je bij het verlaten van je hostel al door vijf tuktuks wordt overreden, is namelijk groot. Zij brengen je graag naar je plaats van bestemming. Of ergens anders, zolang er maar wordt betaald. Dat betekent dat jij niet op zoek hoeft te gaan naar hen. Want voordat jij überhaupt het besluit nam om je te gaan verplaatsen, waren zij al op zoek naar jou. Meer lezen!