Het weekend is bijna voorbij en morgen moet ik alweer naar school. Na vier weken is het opnieuw de eerste maandag van de maand. Ik heb van mijn lerares het akkoord gekregen om naar het volgende niveau te gaan. Ik heb er zin in, maar het zal nog intensiever worden. Naarmate het niveau hoger wordt, worden de klassen kleiner. Slechts één persoon van mijn vorige klas gaat met me mee. Maar hij blijft maar een week. Ik bereid me vandaag al voor op de vraag die standaard iedere dag aan het begin van de les gesteld wordt: “Wat heb je gisteren (en in dit geval dus: van het weekend) gedaan?” Meer lezen!
Zo gek als een geit
Iets meer dan een week geleden kwam Linsey mij op Las Palmas opzoeken. Op dat moment had ik er bijna zes weken op zitten en zat ik op de helft van mijn verblijf op dit prachtige zonnige eiland. In die zes weken heb ik, onder meer, twaalf verschillende (tijds-)vormen geleerd. Wanneer ik de verschillende vormen correct uit elkaar kan houden, kan ik in het Spaans van alles vertellen: iets over het verleden, het heden, de toekomst, ervaringen, gewoontes, wensen, mijn mening (met of zonder waarde oordeel) en kan ik zelfs bevelen geven. Dat wil zeggen: als mijn woordenschat toereikend genoeg is en mijn hoofd niet overloopt van alle nieuwe informatie die ik in deze kort tijd heb opgedaan. Meer lezen!
Een nieuwe lichting
De voordeur die open en dicht gaat. Het geluid van wielen die over de tegelvloer rollen, liftdeuren die open en dicht gaan en koffers die in en uit de lift worden getild. Nieuwe stemmen in de keuken. Het is de eerste maandag van de maand. Alle niveaus beginnen weer van voor af aan en een weekend lang druppelden nieuwe studenten het gebouw binnen. In plaats van Spaans, klinkt er weer volop Engels bij het ontbijt. Jong en oud, van Duitsland en Noorwegen tot Australië, Canada en Groenland. Meer lezen!
Muggensnack
Afgelopen maandagochtend begon mijn vierde schoolweek in Las Palmas, Gran Canaria. Hoewel ik het in de weken ervoor enorm naar mijn zin heb gehad, was gisteren alles ineens anders. Ik was beter uitgerust, zelfverzekerder over mijn Spaanse taalvaardigheden en ik had het gevoel alsof ik ‘geland’ was. Na ruim drie weken was het eindelijk zo ver: gevoelsmatig begon ik het Spaanse leven te omarmen. Meer lezen!
Groetjes uit India
Vier jaar lang werkte ik op kantoor en merkte ik dat mijn conditie naar een dieptepunt aan het zakken was. Als ik van de tweede naar de vierde verdieping liep om met een collega te overleggen, moest ik eerst op adem komen voordat ik überhaupt een gesprek kon starten. Tijdens presentaties hapte ik naar adem. En na een lange dag was ik vaak te moe om nog te gaan sporten. Bijna een jaar lang deed ik naast mijn werk niets anders dan slapen. Meer lezen!
Geduld is een schone zaak
Thuis werd ik jarenlang ‘structopaatje’ genoemd en voor de grap legden mijn zusjes mijn bestek scheef naast mijn bord. Met glinsterende ogen keken ze mij dan aan. In afwachting of ik het bestek weer recht zou leggen. Natuurlijk deed ik dat. Soms ben ik koppig – en ik wil ook best een punt maken. Maar waarom zou ik? Ik geef toe dat ik gesteld ben op orde. Meer lezen!
Dag Appie!
Ik ben er al een tijdje mee bezig, maar vanaf vandaag is het officieel. Ik ben werkeloos – of bewust zonder werk eigenlijk. Afgelopen vrijdag was mijn laatste werkdag. Een dag om de laatste openstaande taken af te handelen of over te dragen. Hoewel je hoopt op een rustige dag, waarin volop tijd is om afscheid te nemen van iedereen, weet je dat je als werknemer in een supermarkt voortdurend te maken krijgt met zaken die niet op je dagplanning stonden. Meer lezen!
Finally Free 