Peru

Reisinformatie

Met een oppervlakte van 1.285.216 km² ligt Peru aan de westkant van Zuid-Amerika. Naast de Grote Oceaan grenst Peru ook aan Ecuador, Colombia, Brazilië, Bolivia en Chili. Voordat het in 1572 bij Spanje werd ingelijfd, was het het hart van het rijk van de Inca’s. Waar Cuzco toen de hoofdstad was, is Lima dat tegenwoordig. De officiële taal van het land is Spaans en het grootste gedeelte van de bevolking is katholiek.

Onze ervaring

Veiligheid

Van alle Zuid-Amerikaanse landen is Peru misschien wel de gemakkelijkste om doorheen te reizen. Dat wil overigens niet zeggen dat je je gezond verstand niet hoeft te gebruiken. Ook hier loop je het risico om het slachtoffer van criminaliteit te worden. Wil je dat zo veel mogelijk voorkomen? Onderzoek dan van tevoren in welke buurten je niét moet verblijven. Vertrouw daarbij niet alleen op de recensies van Booking.com. Een buurt kan veilig lijken, maar hoeft dat in werkelijkheid helemaal niet te zijn.

Hoewel criminaliteit de grootste risicofactor is in Peru, is het niet het enige gevaar waar je je bewust van moet zijn. Het land staat daarnaast bekend om zijn hoge aantal (dodelijke) busongelukken. Kies dus niet automatisch voor het goedkoopste busbedrijf en probeer nachtbussen zoveel mogelijk te vermijden.

Vervoer

Hoewel binnenlandse vluchten veel worden aangeboden (en in verhouding ook erg goedkoop zijn) is de bus het meest gebruikte vervoersmiddel in Peru. Daarbij worden Peru Hop (dat langs alle belangrijke bezienswaardigheden gaat) en Cruz del Sur gezien als de beste die er zijn. Omdat (dodelijke) busongelukken veel voorkomend zijn, is het belangrijk om van tevoren na te gaan met wie je wel of beter niet kunt reizen. Daarbij hebben de besten niet alleen twee crews in dienst die elkaar tijdens lange ritten afwisselen; ze houden zich ook aan de maximale snelheid van negentig kilometer per uur.

Een kaartje kopen?
Wie last-minute een kaartje op het busstation koopt, loopt het risico dat er geen plek meer is in de door hem/haar begeerde bus. Wil je dat risico niet lopen? Dan kun je zowel via een tourbureau als online al een kaartje aanschaffen. Waar deze eerste je wellicht extra kosten rekent, is dat online niet aan de orde. Zorg er echter in alle gevallen voor dat je je paspoort (of een kopie daarvan) bij de hand houdt. Deze heb je zowel bij het aanschaffen van een kaartje als bij het instappen nodig.

Bevolking

De bevolking in Peru is bijzonder aardig. Hoewel er in sommige toeristische gebieden aardig Engels wordt gesproken, is het spreken en begrijpen van een woordje Spaans niet overbodig. Niet alleen wordt dat gewaardeerd; het zal je reis op sommige momenten ook een stuk eenvoudiger maken. Ben je van plan de Plaza de Armas in grote steden te bezoeken? Vergeet dan elk woord Spaans en Engels dat je ooit geleerd hebt. Je wordt hier veelvuldig lastig gevallen door verkopers, wiens verkooppraatjes het best voor dovemansoren bestemd kunnen zijn.

Schoonheid

Peru is niet voor niets een populaire bestemming onder toeristen. Zowel qua cultuur als qua natuur heeft het veel te bieden. Van de Machu Picchu en de jungle in het oosten, tot de bergen in Huaraz en de woestijnen rondom Ica in het westen.

Klinkt het te mooi om waar te zijn? Dat is het deels ook. Hoewel de schoonheid van het land niet in twijfel getrokken hoeft te worden, doet de hoeveelheid toeristen die het land bezoeken, er wel iets aan af. Wie daar, net als wij, niet zo van houdt, doet er goed aan om wat meer buiten de gebaande paden te gaan. Tot mijn grote spijt hebben wij dat niet gedaan.

Geld

Wil je in Peru pinnen? Dan kun je dat het best bij de BCP-bank doen. Niet alleen kun je hier het hoogste bedrag (700 soles) pinnen; dit doe je ook nog eens zonder dat er extra kosten worden gerekend.

Gaan of overslaan?

Hoewel wij Peru van alle Zuid-Amerikaanse landen (op Brazilië na) het minst vonden, is dat geen reden om er niét naartoe te gaan. Ja, het is toeristisch. Maar het biedt ook veel moois. Wandelaars kunnen hun hart ophalen in Huaraz, de Colca Canyon, Vinicunca en Machu Picchu. Ongeacht wat je er achteraf van vond; het levert wel wat op. Stevige benen, kuiten en billen en een teringhekel aan bergop lopen. Gaan dus!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Reisverslagen

Onze reis

Route

Huaraz (1), Lima (2), Huacachina (Ica) (3), Nazca (4), Arequipa (5), de Colca Canyon (6), Cuzco (7) en Aguas Calientes (8). Vanuit Cuzco bezochten we, naast de Machu Picchu in Aguas Calientes, ook Vinicunca, Chinchero, Maras en Moray. Onderweg sloegen we Pedro Ruiz, Iquitos (vanuit Pucallpa), Puerto Moldonado en Puno over.

In totaal brachten we 40* dagen door in Peru. In die dagen legden we een totale route van 4.015 kilometer (exclusief dagtrips) af. Dat komt neer op ongeveer 100 kilometer per dag. Dit deden we geheel per bus.

*Van deze 40 dagen brachten we er 19 in Cuzco door.

Zaterdag 28 april 2018

De grens over

Wie vanuit Ecuador de grens naar Peru over wil steken, doet dat gemakkelijk per bus. Is jouw eerste bestemming Huaraz? Dan kan dat niet (direct) vanuit Cuenca. Je zult dan eerst een ticket naar Chiclayo moeten boeken.

Het busbedrijf

Voor $23 (€19,15) brengt Super Semerua S.A. je naar Chiclayo. De bus, die om 22:00 vertrekt, stopt onderweg ook in de populaire kustplaats Máncora.

Bij de grens

De Venezolanen, die via Colombia het land binnenkomen, verzamelen zich al enige tijd bij de Ecuadoraanse grensposten. Via Ecuador willen zij veelal doorreizen naar Peru of Chili. Hoewel dit normaal gesproken niet voor problemen zorgt, moest de bus een dag voor ons vertrek noodgedwongen terugkeren naar Cuenca. Met enige bezorgdheid arriveerden wij hierdoor bij de grensovergang. Onnodig, want alles verliep snel en zonder problemen. Doordat de buschauffeur ons voorging, slaagden alle passagiers erin de benodigde uit- en inreisstempels te verkrijgen. Al binnen een uur konden we onze reis vervolgen.

Onze reis

Hoewel de rit van Cuenca naar Chiclayo al dertien uur duurde, waren we nog lang niet op onze eindbestemming. Ook vanuit Chiclayo is het niet mogelijk om de bus naar Huaraz te nemen. Je zult daarvoor eerst naar Trujillo, Chimbote of Lima moeten reizen. Voor 7 soles (€1,80) namen wij daarom een taxi naar het Emtrafesac busstation, waar we om 14:00 voor 24 soles (€6,15) de bus naar Chimbote namen. Vanwege vertragingen, kwamen we hier pas acht uur later, om 22:00 aan. Hoewel we in eerste instantie van plan waren geweest om hier de nacht door te brengen, bleek Movil Tours om 00:00 nog naar Huaraz te rijden. Voor 40 soles (€10,25) kochten we een kaartje en werden we zo’n vijf uur later op onze bestemming afgezet. Uiteindelijk slaagden we er na 1.288 kilometer, eenendertig uur en €36,45 in om Huaraz te bereiken.

Busbedrijven in Peru
In tegenstelling tot de rest van Zuid-Amerika, vertrekken de bussen van de verschillende particuliere busbedrijven in Peru in de meeste steden van hun eigen busstation. Dat betekent niet alleen dat je van tevoren moet uitzoeken welke busbedrijven naar jouw bestemming rijden, maar ook dat het lastiger is om de onderlinge prijzen te vergelijken en over te stappen naar een andere bus.

Voor welk busbedrijf kies je?
Busongelukken in Peru zijn niet ongewoon. Het is daarom belangrijk om voor een betrouwbaar busbedrijf te kiezen. Naast Peru Hop, dat langs de verschillende highlights van het land rijdt, werden ons de volgende bedrijven aangeraden: Cruz del Sur, Oltursa, Movil Tours, Exclusiva en Cromotex. Daarbij zijn de laatste drie de goedkopere alternatieven van de vooraanstaande organisaties.

Pedro Luiz

Vierendertig kilometer boven Chachapoya ligt Pedro Ruiz. Afhankelijk van je voorkeur, kun je zowel in Chachapoya als in Pedro Ruiz verblijven om al het moois in de omgeving te bekijken. Met name de watervallen schijnen de moeite waard te zijn. Vanuit de stad kun je zowel naar de Gocta Falls als de Yumbilla Falls reizen. Voor die laatste zul je eerst naar Cuispes moeten gaan.

Omdat wij nog voldoende watervallen (waaronder de Iguazu en Victoria Falls) zouden gaan zien en we het een rit van twintig uur niet waard vonden, besloten wij vanuit Chiclayo door te reizen naar Huaraz.

Zondag 29 april tot en met woensdag 2 mei 2018

Huaraz

Huaraz is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. De stad is niet alleen een goede uitvalsbasis voor klimmers die het Cordillera Blanca gebied, dat meer dan 180 kilometer lang is, te ontdekken. Vanuit Huaraz kun je ook het Nationaal Park Huascarán bezoeken. Dit park, dat sinds 1985 op de werelderfgoedlijst van UNESCO prijkt, is het thuis van onder andere poema’s, jaguars, moerasherten en lama’s.

De reis er naartoe

Na onze lange busreis vanuit Cuenca (via Chiclayo en Chimbote), kwamen we op zondagochtend om 05:15 aan in Huaraz. Uitgeput door deze lange reis, namen we voor 5 soles (€1,25) de taxi naar ons hostel. Voor het feit dat we onaangekondigd vroeg op de stoep stonden, maar toch al mochten inchecken, zijn we eeuwig dankbaar. Na zo’n lange reis wilden we niets anders dan slapen.

Onze accommodatie

Voor 17,50 soles (€4,45) per persoon boekten we twee nachten in Aldo’s Guest House BELEN. Omdat onze accommodatie in Lima pas vanaf donderdag beschikbaar was, besloten we uiteindelijk twee dagen bij te boeken. Niet alleen de medewerkster, die ons zo vroeg binnen had gelaten, was uitermate vriendelijk. Ook Aldo, de eigenaar van het hostel, bleek zeer voorkomend. Wij boekten daarom onze tour naar Laguna 69 bij zijn bedrijf Galaxia Expeditions. Hiervoor betaalden wij slechts 30 soles (€7,70) per persoon (exclusief de parkentree van nog eens 30 soles).

Wat is er te doen?

Huaraz ligt op een hoogte van 3.052 meter en vormt de uitvalsbasis voor treks in het Huascarán Nationaal Park, waarbinnen het grootste gedeelte van het Cordillera Blanca ligt. De populairste trek is de Santa Cruz trek, die wandelaars in vier dagen over de Punta Union, op een hoogte van 4.760 meter, leidt. Heb jij interesse in het lopen van deze trek? Tussen mei en september is het daar de beste tijd voor.

Laguna 69
Omdat wij geen vier dagen wilden wandelen, besloten wij de dagtour naar Laguna 69 te boeken. Omdat het startpunt van de tocht bijna drie uur rijden is, werden wij al om vijf uur ’s ochtends bij ons hostel opgehaald door gids Viviane en twaalf anderen. Onderweg stopten we bij een restaurant, waar we voor 6 soles (€1,50) per persoon met een grote beker koffie en een broodje ontbeten.

Nadat iedereen ontbeten had, reden we door naar het startpunt van de wandeling. Rond negen uur vertrokken wij hier samen met gids Viviane, die samen met de langzaamste wandelaars van de groep de achterhoede vormde. Omdat wij na twee en een half uur het eindpunt al bereikten, hadden wij anderhalf uur de tijd om van het blauwe meer te genieten. Pas om één uur riep Viviane ons allemaal bij elkaar en begonnen we, opnieuw op eigen tempo, aan de afdaling. Uiteindelijk arriveerden we hier anderhalf uur later, waardoor we nog voor het diner weer terug in Huaraz waren.

Wat neem je mee?
Omdat je het gedurende de wandeling zowel warm als koud kan krijgen, is het verstandig om laagjes te dragen. Neem daarnaast een poncho, pet, muts, handschoenen, zonnebrandcrème, voldoende water (minimaal 2,5 liter) en je eigen lunch mee. Vanwege de hoogte (4.600 meter) is het daarnaast verstandig om pijnstillers mee te nemen. Aan het eind van de dag hadden wij barstende hoofdpijn en wilden we niets liever dan (snel) dineren en slapen.

Is het een aanrader?
Ja. Zowel de wandeling als het meer zelf, zijn de moeite waard. Het enige nadeel is het feit dat je met een groep bent, waarbij wij helaas een stuk sneller waren dan de rest. Hoewel je in je eigen tempo kunt lopen, dien je zowel boven als beneden te wachten tot dat de rest gearriveerd is. Dat is vooral een nadeel als je net zo ongeduldig bent als wij.

Eettip
Lekker (en niet al te duur) eten? In Parque del Periodista (vlakbij Plaza de Armas) liggen een aantal leuke restaurants. Onze persoonlijke favoriet is Antuco. Voor slechts 17 soles (€4,35) eet je hier de lekkerste biefspiesen met friet en salade.

Los Baños Termales de Monterrey
Buiten Huaraz liggen twee spa’s die men na een vermoeiende trektocht kan bezoeken. Op aanraden van de hosteleigenaar bezochten wij niet de Baños Termales de Chancos, die twintig kilometer verder lag, maar de Baños Termales de Monterrey. Deze laatste spa zou een stuk hygiënischer zijn. Om er te komen namen we de bus (lijn 1) naast de Parroquia Nuestra Señora de Belén-kerk. Hiervoor betaalden we 1 sol (€0,25) per persoon. Omdat de ingang van de spa ook direct het eindpunt van de lijn is, hoefden we ons geen zorgen te maken dat we onze halte zouden missen.

Om binnen te komen betaalden we 4 soles (€1,00) per persoon. In tegenstelling tot de waarschuwingen online, was het erg rustig. Vanwege de felle zon en onze knorrende magen besloten we echter niet al te lang te blijven. Na anderhalf uur keerden we alweer terug naar de stad.

Wat neem je mee?
Naast badkleding, die uiteraard verplicht is, neem je een handdoek, zonnebrandcrème en een zonnebril mee. Blijf je langer? Neem dan iets te eten, drinken en lezen mee. Op de ligbedjes kun je heerlijk relaxen. Omdat er, zover wij konden zien, geen kluisjes aanwezig waren, is het verstandig om geen waardevolle spullen mee te nemen. Buiten een beetje geld voor de entree en de bus, heb je niets nodig.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In Huaraz gaven we een gemiddelde van €20,75 per persoon per dag uit. Daarbij spendeerden we €4,45 aan de accommodatie, €9,35 aan het eten en drinken, €2,85 aan het vervoer en €4,10 aan alle overige kosten. Omdat we slechts één tour maakten vielen deze laatste kosten een stuk lager uit. Wie van plan is om de Santa Cruz trek te maken, moet echter een groter bedrag budgetteren.

Gaan omdat…
Huaraz een populaire uitvalsbasis voor trekkers is. In het Huascarán Nationaal Park zijn er veel mogelijkheden. Wil je één of meerdere dagen op pad? Met of zonder een gids? Uitdagend of juist wat makkelijker? In Huaraz kan het allemaal.

Huaraz een ontzettend leuke, gezellige en veilige stad is. Er liggen hier meer dan genoeg restaurants en barretjes, waar men na het wandelen ook lekker kan ontspannen.

Je net buiten Huaraz heerlijk in de spa kunt bijkomen van een lange wandeling.

Voorbij gaan omdat…
De hoogte van Huaraz verkeerd kan vallen. Gun jezelf de tijd om te acclimatiseren en houdt er rekening mee dat bepaalde treks naar nog grotere hoogtes leiden. Zo ligt Laguna 69 bijna 1.500 meter hoger dan de stad.

Iquitos

Wie vanuit Peru de Amazone in wilt trekken, doet dat per boot of met het vliegtuig. Heb je een wat hoger budget? Dan boek je voor €75 een retour vanuit Pucallpa naar Iquitos. Ben je wat avontuurlijker ingesteld? Dan is het nemen van de boot een aanrader. Vanaf het dek kijk je uit over de Amazone en spot je wellicht de roze rivierdolfijnen in het water. Naast Pucallpa, kun je ook via Tarapoto en Yurimaguas de boot nemen. Voor deze tocht dien je alleen een hangmat aan te schaffen om in te slapen en tupperware bakjes waarin je eten elke dag geserveerd wordt.

Omdat we de Amazone in Ecuador al bezocht hadden, besloten we Iquitos over te slaan. Vanuit Huaraz reisden we daarom direct door naar Lima.

Donderdag 3, vrijdag 4 en zaterdag 5 mei 2018

Lima

Lima is niet alleen de hoofdstad, maar ook de grootste stad van het land. Omdat de stad op een hoogte van slechts 154 meter ligt, is het hier een stuk warmer dan in Huaraz. Naast het historisch stadscentrum, dat in 1988 op de UNESCO Werelderfgoedlijst werd opgenomen, bezoekt men hier de populaire wijk Miraflores, verschillende musea of het Circuito Magico del Agua (Parque de la Reserva).

De reis er naartoe

Vanuit Huaraz duurt het (met een lunchpauze van veertig minuten) ongeveer acht uur voordat de bus Lima bereikt. In ons geval kwam dat neer op vier Jason Statham-films, die non-stop in de bus gedraaid werden. Voor deze rit, die we bij Línea boekten, betaalden we 25 soles (€6,40) per persoon. Vanuit het Plaza Norte busstation, waar we afgezet werden, namen we voor 15 soles (€3,85) een taxi naar onze accommodatie.

Onze accommodatie

Voor 19 soles (€4,70) per persoon per nacht, boekten we drie nachten in het Tampu Machi Backpackers Hostel. Omdat we voor dat bedrag een kamer met badkamer, mini keuken en eettafel met stoelen kregen, is het een aanrader. Achteraf gezien bleek de wijk waar het hostel zich bevond, in Los Olivos, echter absoluut niet veilig te zijn. Niet alleen het Ministerie van Buitenlandse Zaken raadde een verblijf in deze buurt af, ook de verschillende personen die wij in de stad troffen schrokken van ons verblijf in deze wijk. Hoewel wij ons hier niet onveilig hebben gevoeld, wordt het toeristen doorgaans aangeraden om in Miraflores te verblijven.

Wat is er te doen?

Hoewel we in eerste instantie niet van plan waren de stad te bezoeken, stelden we onze plannen bij om er een vriendin te bezoeken die er toevallig op hetzelfde moment verbleef vanwege haar werk.

Tip
De Metropolitano in Lima rijdt over een aparte baan, waardoor het vervoersmiddel geen last ondervindt van het overige verkeer. Een kaart kost 4,5 soles (€1,15) en kan door meerdere personen tegelijkertijd gebruikt worden. Kopen en opladen kan op elk station. Maak je een rit? Dit kost (ongeacht de lengte) altijd 2,5 soles. Snel, gemakkelijk en goedkoop.

Circuito Mágico del Agua
Het Circuito Mágico del Agua ligt in het Parque de la Reseva. Wie met de Metropolitano reist, stapt uit in Estadio Nacional. Hoewel het park al vanaf 15:00 geopend is, is de beste bezoektijd na zonsondergang. In het donker komen de fonteinen het best tot hun recht. Bovendien start de eerste lichtshow pas om 19:15. Ga je, net als wij, eerst nog een hapje eten? Zorg dan dat je de laatste show om 21:30 niet mist. Voor 4 soles (€1) per persoon is dit een prima tijdverdrijf. Wil je echter met de Metropolitano ook weer naar huis? Vertrek dan niet te laat. Wij hebben ons met pijn en moeite in één van de laatste overvolle bussen gedrukt.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In Lima gaven we slechts €19,35 per persoon per dag uit. Daarbij ging €4,70 naar de accommodatie, €8,65 naar het eten en drinken, €4 naar het vervoer en €2 naar alle overige kosten.

Voor dat bedrag gingen we slechts één avond uit eten en kookten we de rest van de tijd zelf. Omdat wij in een (schijnbaar) gevaarlijke buurt verbleven, is het verstandig om meer geld uit te trekken voor de accommodatie.

Gaan omdat…
Je je met de Metropolitano gemakkelijk en goedkoop van de ene naar de andere kant van de stad kunt verplaatsen. Reken daarbij echter niet op comfort. De bussen zijn vaak overvol.

Voorbij gaan omdat…
Grote steden niet helemaal jouw ding zijn. Als onze vriendin hier niet was verbleven, waren wij er aan voorbij gegaan.

Zondag 6 en maandag 7 mei 2018

Huacachina

Bijna achthonderd kilometer van Cuzco, vlakbij Ica, ligt Huacachina bij een oase. Met iets meer dan honderd inwoners, richt het dorp zich bijna geheel op toeristen die er komen sandboarden.

De reis er naartoe

Op de website van Cruz del Sur kochten we voor 35 soles (€8,95) per persoon een busticket naar Ica. Met behulp van de Metropolitano reisden we naar de Javier Prado-halte, die op loopafstand lag van het Cruz del Sur-busstation. De bus, die om zeven uur ’s ochtends vertrok, zette ons vier uur later in Ica af. Na het doen van enkele boodschappen, namen we voor 10 soles (€2,50) een taxi naar Huacachina.

Tip
In Huacachina ligt geen geldautomaat. Zorg dus dat je van te voren voldoende contant geld meeneemt. Hoewel je ook veel (de accommodatie, het sandboarden en uit eten) met je creditcard kunt betalen, zou het vervelend zijn als je tussendoor terug naar Ica zou moeten rijden om geld op te nemen.

Wil je niet alleen maar uit eten en af en toe zelf wat lunch en snacks kunnen bereiden? Doe dan van tevoren in Ica boodschappen. In Huacachina is niet zoveel te verkrijgen.

Onze accommodatie

Voor bijna 45 soles (€11,35) per persoon per nacht besloten we uiteindelijk een tweepersoonskamer met eigen badkamer, ontbijt en een zwembad bij hostel El Boulevard in Huacachina te boeken. Omdat alle accommodaties in Huacachina zelf zo duur zijn (tenzij je ervoor kiest om in een slaapzaal te verblijven), zou je kunnen besluiten om in Ica te verblijven. Voor hetzelfde geld krijg je daar een geheel appartement in het centrum van de stad. Wij waren echter blij dat we voor het eerste hadden gekozen. Hoewel Huacachina toeristisch is, is het een stuk charmanter dan Ica. Over het hostel zelf waren we ook tevreden: de kamer was ruim, schoon, met een lekker bed en goede wifi.

Wat is er te doen?

Buiten het sandboarden in de duinen rondom Huacachina is er in de kleine stad niet veel te doen. Buiten deze activiteit, waarvoor in principe alle toeristen komen, besloten we in onze bikini’s aan het zwembad te gaan liggen. Wie geen hostel met zwembad geboekt heeft, kan ook op het strand aan de oase gaan liggen.

Sandboarden
De tour, die door ons hostel verzorgd werd, kostte 44 soles (€11,20) per persoon en bestond uit een rit door de woestijn met de buggy, het sandboarden en een rondje pisco bij terugkomst in het hostel. In totaal waren we ongeveer twee uur weg, gleden we van verschillende soorten duinen af en genoten we van de zonsondergang onder het genot van een koud biertje. Omdat het zo’n gezellige groep was, besloten we na een paar pisco’s in het hostel gedronken te hebben, bij Banana’s een hamburger met friet te eten. Een aanrader en een mooie afsluiter van een gezellige avond.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In Huacachina gaven we €31,10 per persoon per dag uit. Hierbij ging €11,35 naar de accommodatie, €9,05 naar het eten en drinken, €5,10 naar het vervoer en €5,60 naar alle overige kosten.

Wie besluit om voor een betere prijs in Ica te verblijven, zal wel de taxi van en naar Huacachina moeten betalen.

Gaan omdat…
Hoewel Huacachina toeristisch (en dus prijziger) is, het kleine dorp een stuk charmanter is dan Ica. Alle hostels liggen rondom een oase, waar je (als je wilt) ook in het zand kunt liggen en kunt zwemmen. De hoge duinen die eromheen liggen, vormen een prachtig en idyllisch landschap. Wil je ze van dichtbij bewonderen? Loop dan zelf naar boven. Je komt niet zover als met een tour, maar je krijgt een goed idee van de omgeving.

Het in Ica uitstekend weer is. Uitermate geschikt om een dagje aan het zwembad door te brengen. Neem je bikini, zonnebril, zonnebrandcrème en tijdschrift mee en neem een dagje vrij van het reizen.

In Huacachina alles draait om het sandboarden. Voor twee uurtjes betaalden wij per persoon zo’n €11,20. Weet je nog niet of je het wil gaan doen? Je kunt dezelfde dag nog boeken: er is keuze genoeg.

Voorbij gaan omdat…
Het een toeristische trekpleister is en je hier een stuk meer betaalt dan in de rest van Peru. Houdt rekening met hogere accommodatiekosten en hogere prijzen voor het eten en drinken.

Huacachina piepklein is. Er is geen pinautomaat en geen grote winkel. Als je iets meer dan een fles water of een pak koekjes wilt aanschaffen, zul je dat in Ica moeten doen.

Dinsdag 8 mei 2018

Nazca

Op een afstand van ongeveer 145 kilometer van Ica ligt de stad Nazca. Na de val van de oude hoofdstad, Cahuachi, bouwde de oude Nazca beschaving op deze plek hun leven weer op. Het stadje zelf, dat weinig charme heeft, is niet de reden dat toeristen ervoor kiezen om er één (of meerdere) dagen te verblijven. De grootste aantrekkingskracht van de plek zijn namelijk de beroemde Nazca-lijnen: een mix van lijnen en geometrische figuren in het woestijnzand.

De reis er naartoe

Omdat we van tevoren begrepen hadden dat er regelmatig bussen tussen Ica en Nazca reden, besloten we om 09:00 (na het ontbijt) de taxi naar Cruz del Sur te nemen en vanuit daar een bus te regelen. Omdat Cruz del Sur een dure maatschappij is, besloten we naar de overkant te lopen, waar we door een vriendelijke beveiligingsmedewerker naar Soyuz (PeruBus) werden doorverwezen. Hier kochten we voor 10 soles (€2,55) per persoon een busticket en arriveerden we twee en een half uur later in Nazca.

Onze accommodatie

Voor 20 soles (€5,15) per persoon boekten we van tevoren voor slechts één nacht een tweepersoonskamer met gedeelde badkamer in het Brabant Hostal. Omdat er alleen nachtbussen tussen Nazca en Arequipa rijden (met uitzondering van één bus die om 14:30 vertrok), besloten we niet te blijven slapen, maar ’s avonds om 22:30 de bus te nemen. Hoewel we de kamer nog konden annuleren, vonden we het wel prettig om deze aan te houden in plaats van de hele dag door het dorp te sjouwen met onze rugzakken. De eigenaresse van het hostel was bijzonder aardig en de kamer was ruim, schoon en prettig. We hadden het absoluut niet erg gevonden om hier de nacht door te brengen.

Wat is er te doen?

Omdat we hier slechts een middag en een avond doorbrachten (meer zou ik ook niet aanraden), hadden we een vol programma. Na aankomst in het hostel, besloten we dan ook direct te kijken of we de lijnen diezelfde middag nog konden gaan bekijken. De eigenaar van het hostel pleegde een paar telefoontjes en voor 60 soles (€15,35) per persoon regelde hij een privétour met een taxi die twee uur duurde en ons naar het eerste uitzichtpunt (de berg) en de twee uitzichttorens bracht. Terwijl we de lijnen en figuren bekeken, werd ons alles in het Engels uitgelegd. Hoewel het een dure tour was, hadden we er achteraf geen spijt van: de gids en chauffeur was ontzettend aardig, het nemen van de auto was snel en comfortabel en bij de uitzichtpunten was het uitermate rustig. Alleen bij het tweede uitzichtpunt (dat uitkeek op de hand en de boom) moesten we 3 soles entree per persoon betalen en waren er nog zes andere mensen. Het zou kunnen zijn dat je bij het laatste uitzichtpunt (met uitzicht op de familie) ook entree moet betalen, maar toen wij er waren was er niemand aan het werk.

Wil je goedkoper uit zijn? Het schijnt dat de bus ook (desgevraagd) bij de uitzichtpunten stopt. Omdat dit geen officiële stop is, zul je de chauffeur op tijd moeten waarschuwen. Het nadeel? Je hebt je bagage bij je en/of bent (als je vanuit Ica komt) afhankelijk van de momenten waarop er opnieuw een bus langskomt om je weer mee (terug) te nemen.

Is het de stop waard?
Een veelgestelde vraag: is Nazca de stop onderweg waard? Ons antwoord: niet direct. Als je weinig tijd hebt, kun je beter direct doorreizen naar Cuzco of Arequipa. In ons geval had dat niet uitgemaakt. Aangezien de bussen naar Arequipa alleen ’s avonds vertrekken, hadden we sowieso een middag om te spenderen. Dat had aan het zwembad in Huacachina gekund (waarbij onze tassen dan gestald hadden kunnen worden) of, zoals wij nu hadden gedaan, door het bekijken van de Nazca-lijnen.

Hoeveel heeft het ons gekost?

Omdat wij slechts één middag in Nazca verbleven, spendeerden wij €32,10 per persoon. Daarbij betaalden wij €5,15 voor de accommodatie, €7,25 voor het eten en drinken, €3,50 voor het vervoer en €16,20 aan voor alle overige kosten. Deze laatste bestonden bijna in zijn geheel uit de tourkosten.

Wil je het goedkoper doen? Boek dan geen accommodatie en probeer je rugzakken bij het busbedrijf te stallen. Als je daarnaast geen tour boekt, maar de bus van en naar de uitzichtpunten neemt, ben je maximaal €3 per persoon kwijt. In plaats van €32,10 zou het je dan nog geen €15 kosten.

Gaan omdat…
Nazca een klein, overzichtelijk plaatsje is, waarbinnen alles op loopafstand ligt. Een prima plek om de middag door te brengen als de bus pas ’s avonds naar de plaats van je bestemming vertrekt.

Als je toch langs Nazca komt, je net zo goed de beroemde lijnen en figuren kunt bekijken. Er zijn verschillende mogelijkheden (en prijsklassen) om dit te doen: per vliegtuig, in de vorm van een tour (met gids) of zelfstandig met de bus.

Voorbij gaan omdat…
Er naast de beroemde Nazca-lijnen niet zo gek veel te doen is in deze stad. Tenzij je een speciale interesse in de Nazca-cultuur hebt, hoef je er absoluut niet meer dan één dag (of zelfs een middag) door te brengen. Heb je weinig tijd? Sla het dan in zijn geheel over. Er is nog zoveel moois in Peru te zien.

Woensdag 9 tot en met zaterdag 12 mei 2018

Arequipa

Op een hoogte van 2.325 meter boven zeeniveau ligt Arequipa, de op één (Lima) na grootste stad van Peru. De stad, die ook wel ‘De Witte Stad’ wordt genoemd, staat bekend om het prachtige historische centrum en koloniale gebouwen. Peruvianen die we eerder op onze reis tegenkwamen, grapten nog weleens gekscherend dat je voor deze stad een paspoort dient mee te nemen. Het is namelijk zo mooi, dat je denkt dat je in een ander land bent. Buiten het historische stadscentrum, trekt de stad vooral bezoekers die de Colca Canyon in willen trekken of de vulkanen willen beklimmen.

De reis er naartoe

Vanuit Nazca namen we voor 55 soles (€14,10) de bus naar Arequipa. De Movil Tours bus, die om 23:00 vertrok, kwam tien uur later aan op het busstation in Arequipa. De reis was uitermate prettig en onze zitplaatsen (stoel 10 en 11) achter het schot, waren een absolute aanrader. We konden onze benen strekken en hebben bijna de hele reis (heerlijk) geslapen.

Onze accommodatie

Hoewel we via Booking.com in eerste instantie een kamer in Hostal Real Goyeneche hadden geboekt, besloten we deze voor $12 (de kosten van de eerste nacht) te annuleren na aankomst op het busstation. Niet alleen hadden we in de meest recente recensies van het hostel gelezen dat het in een gevaarlijke buurt lag, ook de verschillende touroperators op het busstation vertelden ons hetzelfde. We besloten daarom twee nachten bij Hostal Santa Catalina te boeken, dat ons door American Tours op het busstation werd aangeraden. Hier betaalden we 20 soles (€5,15) per persoon per nacht voor een eigen (grote) kamer met gedeelde douche, toilet en keuken. Het hostel lag niet alleen uitstekend (in het centrum en op loopafstand van Plaza de Armas), de douche had ook nog eens warm water en een fatsoenlijke straal. Heel wat beter dan dat we gewend waren!

Wat is er te doen?

Nadat we onze tour naar de Colca Canyon hadden geboekt, liepen we door het historisch stadscentrum naar de Mirador de Yanahuara, van waaruit je een uitzicht hebt op de vulkaan Misti. Hoewel dit minder indrukwekkend is dan we hadden gedacht, was de wandeling er naartoe wel leuk. Voordat we bij Burger Chulls een hamburger met friet gingen eten, besloten we daarom ook een stop bij Mundo Alpaca te maken. Als je nog geen alpaca gezien hebt, kun je hier terecht. Als je geluk hebt, mag je ze voeren en aaien.

Tip
Twijfel je of je de eendaagse (€28,45), tweedaagse (€38,40) of driedaagse (€46,55) trip naar de Colca Canyon moet maken? Financieel gezien hoef je het niet bij één dag te laten. Voor dat geld blijf je niet in Arequipa.

Qua intensiviteit moet je het echter niet onderschatten. Hoewel de eerste dag (of in het geval van de driedaagse tocht: eerste twee dagen) makkelijk te bewandelen zijn, bestaat de laatste dag uit een klim die (afhankelijk van je conditie) twee tot vier uur kan duren. Het is daarom belangrijk om niet meer dan een kleine rugzak mee te nemen. Ben je bang dat deze laatste klim je niet lukt? Voor 70 soles (€18,10) huur je een ezel om je te brengen.

Omdat alle drie de trips langs dezelfde uitzichtpunten rijden, zit het verschil tussen de trips in het lopen. Wil je niet lopen, dan is de eendaagse trip ideaal. Wil je het op je gemak doen? Dan kies je voor de driedaagse trip, waarbij je niet alleen de eerste middag vrij hebt, maar de tweede dag ook al rond twaalf uur bij de oase aankomt. Dat geeft je voldoende tijd om te relaxen aan het zwembad.

De Colca Canyon

Van tevoren boekten we bij American Tours de tweedaagse trektocht naar de Colca Canyon. Inclusief de entree (van 70 soles), één overnachting en vier maaltijden, betaalden we hier 150 soles (€38,40) per persoon voor. Hoewel we aanvankelijk ook de trekking naar één van de vulkanen (Misti of Chachani) wilden maken, besloten we dat uiteindelijk niet te doen. Niet alleen zou het een zware klim zijn, maar met een hoogte van 5.822 en 6.057 meter vonden wij het hoogteverschil met Arequipa (2.325 meter) te groot.

Dag 1
Omdat het een heel eind rijden is, werden alle deelnemers al om drie uur ’s nachts in Arequipa opgehaald. Samen met achttien anderen reden we vervolgens drie uur naar de eerste stop voor het ontbijt. Na de tweede stop bij La Cruz del Condor, waar we veertig minuten de tijd kregen om deze prachtige vogels te fotograferen, reden we door naar het beginpunt van de trek. Hier bleven we met een groep van vijftien personen over. Vanaf een hoogte van 3.300 meter liepen we binnen twee tot drie uur naar een hoogte van 2.100 meter. Toen de groep compleet was, wandelden we in vijftien minuten tijd naar onze lunchplek. Daar mochten we tot twee uur genieten van de zon. Het laatste stuk, dat zowel bergop als -af ging, duurde ongeveer drie uur. Tegen vijf uur bereikten we de oase, waar Noëlle en ik (op willekeur) een eigen kamer met douche en toilet kregen toegewezen, terwijl anderen van de gemeenschappelijke ruimtes gebruik moesten maken. Het diner, dat ’s avonds rond een uur of zeven werd geserveerd, was net als de lunch, verrassend goed. Omdat we de volgende ochtend alweer vroeg op moesten, gingen we op tijd naar bed.

Dag 2
Omdat een drietal te laat was, begonnen we pas om kwart voor vijf aan de steile klim naar boven en moesten we vele groepen voor ons laten. De gids, die het tempo flink opvoerde, kende geen medelijden en liet ons de een na de ander passeren. Pas na een half uur, mochten we allemaal in ons eigen tempo de rest van de tocht vervolgen. Omdat Noëlle en ik erin slaagden om na twee en een half uur de top te bereiken, moesten we nog drie kwartier wachten tot dat iedereen gearriveerd was. Stipt om acht uur vertrokken we met zijn allen (te voet) naar Cabanaconde, waar we van een welverdiend ontbijt genoten. Voordat we weer terug naar Arequipa reden stopten we in Chivay, waar je voor 15 soles (€3,90) per persoon kunt ontspannen in de heetwaterbronnen. Wie na een uur ontspannen in Chivay wilde lunchen, kon voor 20 soles (€5,20) van het buffet eten. Omdat Noëlle en ik helemaal geen honger hadden, besloten wij buiten in de zon te wachten met een zak chips en een fles cola. Toen iedereen rond kwart over één eindelijk klaar was, begonnen we aan de terugweg naar de stad. Onderweg passeerden we niet alleen het nationale reservaat, maar ook de Pampa Cañahuas, waar we kort stopten om een foto te kunnen maken. Omdat we rond vijf uur weer in het stadscentrum werden afgezet, konden we ruim op tijd de taxi naar het busstation Terminal Terrestre nemen. Hier betaalden we 10 soles (€2,60) voor.

Wat neem je (niet) mee?
Omdat wij slechts één kleine rugzak hadden, besloten we mijn backpack mee te nemen en deze om de beurt te dragen. Alles wat we niet meenamen, konden we zolang in het hostel stallen. Een beetje naïef pakten we echter toch teveel in, waardoor de hike een miljoen keer zwaarder was dan hij had kunnen zijn. Ons advies is daarom om alleen een kleine rugzak met de volgende zaken mee te nemen: paspoort, portemonnee, telefoon/fototoestel, ondergoed, bikini, slippers, handdoek, zonnebrandcrème, zonnebril, tandenborstel, tandpasta, zeep, deodorant, toiletpapier, zaklamp, water en snacks (mueslirepen en koekjes).

De tweede dag kun je dezelfde kleding als de eerste dag dragen, maar zorg ervoor dat je laagjes draagt: het is zowel warm als koud gedurende de trekking. Onderweg kun je water en snacks kopen, maar vanwege de afgezonderde locatie, is dit duurder dan in Arequipa. Bedenk van te voren: breek ik liever mijn rug door met vier liter water te gaan slepen of betaal ik liever 10 soles per liter?

Hoeveel heeft het ons gekost?

Vanwege onze trip naar de Colca Canyon, waar we voor €38,40 bijna twee dagen doorbrachten, is het niet mogelijk om onze gemaakte kosten uit te splitsen. Gemiddeld betaalden we echter €23,85 per persoon per dag. Daarmee bleven we ruim onder ons budget.

Gaan omdat…
Arequipa een prachtige stad met een gezellig stadscentrum is. Er zijn talloze bezienswaardigheden (zoals kerken) die je in de stad kunt bezoeken.

Naast de beroemde Colca Canyon (die je in één, twee of drie dagen kunt bezoeken), je hier ook de vulkanen Misti en Chachani kunt beklimmen. Vanwege de hoogte en de steile klim, dienen deze laatste klims echter niet onderschat te worden.

Voorbij gaan omdat…
Arequipa een toeristische stad is. Om de paar meters ligt er wel een reisbureau of restaurant dat jou zal proberen te overtuigen bij hen een tour te boeken of te komen eten.

Zondag 13 mei tot en met woensdag 6 juni 2018

Cuzco

Dankzij de nabijheid van de Inca-stad Machu Picchu kon Cuzco zich ontwikkelen tot een belangrijk toeristisch centrum. Cuzco zelf is echter ook de moeite van het bekijken waard en werd daarom in 1983 in de werelderfgoedlijst van UNESCO opgenomen. Het bezichtigen van de stad kan zowel met behulp van een stadstoer per bus of te voet door een wirwar van straatjes. Je kunt een toeristenticket kopen waarmee je alle toeristische attracties van de stad kunt bezoeken.

De reis er naartoe

Voordat we via American Tours onze bustickets boekten, bekeken we online de prijzen van Movil Tours, Cromotex en Exclusiva. Omdat Movil Tours nog maar één plaats beschikbaar had, kozen we voor 50 soles (€12,85) per persoon de plaatsen vooraan in de Panoramicobus van Cromotex. Omdat wij ze online zelf niet (voor 40 soles) konden boeken, vroegen we American Tours het voor ons te doen. Later, toen we op het punt stonden om de bus in te stappen, zagen we dat de tickets slechts 30 soles (€7,75) hadden gekost. Hoewel we ons flink opgelicht voelden, was er niets meer aan te doen. Na het afgeven van onze vingerafdrukken, stapten we om half acht de bus in en arriveerden ongeveer tien uur later in Cuzco. Vanuit het busstation namen we voor 15 soles (€3,90) een taxi naar onze accommodatie.

Onze accommodatie

Omdat er vanuit Cuzco zoveel te zien en te doen is, en we hoognodig toe waren aan een beetje rust, besloten we om uiteindelijk meer dan drie weken in en rondom Cuzco te verblijven. Daarbij verhuisden we af en toe naar een andere accommodatie.

Air B&B (Zondag 13 tot en met zaterdag 19 mei)
Via Air B&B boekten we voor zeven nachten een appartement met eigen badkamer en gedeelde keuken en woonkamer op loopafstand (tien tot vijftien minuten) van het historisch centrum. Hiervoor betaalden we (met toeslagen) uiteindelijk ongeveer €8,00 per persoon per nacht. We deelden het appartement met drie, zeer vriendelijke, Brazilianen. Dankzij hun fijne gezelschap, de goed uitgeruste keuken, eigen badkamer, aardige verhuurster en uitstekende locatie, genoten we erg van ons verblijf hier. Het enige nadeel aan het appartement was het ontbreken van een verwarming: het appartement was zo koud dat we ons gedwongen voelden om de hele dag in warme kleding onder de dekens te duiken. We kwamen er alleen uit om naar het toilet te gaan, te douchen (onder een minimale straal), naar de supermarkt te gaan en te koken en te eten.

Casa Imperial Inn (Dinsdag 22 tot en met zaterdag 26 mei)
Omdat we van zondag 20 tot dinsdag 22 mei in Machu Picchu zouden verblijven, mochten we onze rugzakken zolang bij de verhuurster (Alison) laten staan. Na terugkomst haalden we deze op, en checkten voor de rest van de week in het Casa Imperial Inn in. Omdat we gedurende deze dagen toch voornamelijk op excursie gingen, was het niet nodig om nog langer in een duur appartement te verblijven. Bij het Casa Imperial Inn betaalden we €5,50 per persoon per nacht voor een eigen slaapkamer met badkamer, gedeelde keuken en ontbijt. Dankzij de prettige locatie (in een rustige buurt en op steenworp afstand van Plaza de Armas), de aardige eigenaresse en het feit dat het bed meer dan genoeg dekens bevatte om de kou in Cuzco tegen te gaan, was dit hostel zeker een aanrader.

Mila’s House (Zondag 27 tot en met donderdag 31 mei)
Omdat we eigenlijk van plan waren geweest om zondag 27 mei verder te reizen naar Puerto Maldonado, checkten we uit bij Casa Imperial Inn. In plaats van naar de jungle af te reizen, besloten we een vijfdaags Ayahuasca retreat te boeken. Omdat je hiervoor zeven dagen lang een dieet dient te volgen, konden we pas op vrijdag 1 juni beginnen, en dienden we ons verblijf in Cuzco te verlengen. Omdat Casa Imperial Inn geen plaats meer had tot 1 juni, moesten we op zoek naar een nieuwe accommodatie. We zochten er één die dicht bij onze yogaschool was gelegen en niet al te duur was. Uiteindelijk kwamen we uit bij Mila’s House, waar we voor een eigen slaapkamer met gedeelde badkamer en keuken €5,10 per persoon per nacht betaalden. Net als bij Casa Imperial Inn, schrik je hier waarschijnlijk een beetje van de staat van het huis, maar de kamer zelf was klein, prettig en met meer dan voldoende warme dekens. Voor het geld dat we betaalden, kun je in Cuzco niet veel meer verwachten.

Hospedaje Pumacurco (Dinsdag 5 en woensdag 6 juni)
Na terugkomst van het Ayahuasca retreat, besloten we nog anderhalve dag in Cuzco te verblijven om bij te komen. We boekten daarom een zo voordelig mogelijke accommodatie dicht bij het centrum. Voor een tweepersoonskamer met eigen badkamer betaalden we hier €4,55 per persoon per nacht. Hoewel het hostel niet bijzonder schoon was, was de eigenaresse ontzettend vriendelijk en de locatie voor deze prijs uitstekend.

Wat is er te doen?

In meer dan drie weken? Verrassend weinig eigenlijk, maar dat was ook de bedoeling. Bovenstaande accommodaties kozen we specifiek uit op basis van wat we graag in Cuzco wilden doen tijdens ons verblijf.

Een week van rust
De eerste week, waar we specifiek een appartement met een mooie, grote keuken, boekten, wilden we helemaal niets doen. We waren ontzettend moe en hoognodig toe aan een weekje rust. Deze week deden we dan ook niets anders dan slapen, Netflix kijken, koken en eten. Absoluut een verademing na bijna vijf maanden op reis te zijn geweest!

Uitstapjes
Na een week niets doen, besloten we de omgeving van Cuzco te bekijken: drie dagen lang verbleven we in Machu Picchu, één dag bezochten we de Rainbow Mountains en één dag bezochten we Chinchero, Maras en Moray. Tijdens ons verblijf in Machi Picchu, werden we op het idee gebracht om een vijfdaagse Ayahuasca retreat te boeken. Dat was dan ook de reden om ons verblijf in Cuzco te verlengen en ons een week lang hierop voor te bereiden.

De voorbereiding op het Ayahuasca retreat
Omdat we officieel op vrijdag 1 juni zouden starten met onze retreat, moesten we op vrijdag 25 mei (tijdens de daguitstap naar o.a. Maras) al beginnen met het dieet. Naast dit dieet, besloten we ook vijf yogalessen te volgen. Hoe we deze uitdaging precies vol hebben gehouden, kun je lezen in het stuk dat over het retreat gaat.

Hoeveel heeft het ons gekost?

Gemiddeld spendeerden we in Cuzco zo’n €19 per persoon per dag. Daarbij heb ik de uitstapjes naar Machu Picchu, Vinicunca, Chinchero, Maras en Moray niet meegerekend. Onze grootste kostenposten waren het eten en drinken (€7,95) en de accommodatie (€6,25). De vervoerskosten (€0,90), het kopen van nieuwe kleding (€1,15) en de overige kosten (€2,75) waren minimaal. Onder deze laatste kostenpost valt onder meer het laten wassen van onze kleding en het volgen van een vijftal yogalessen ter voorbereiding op ons retreat.

Gaan omdat…
Cuzco heeft een ontzettend gezellig stadscentrum. Ondanks de vele verkopers die je iets (van een massage en een schilderij tot een maaltijd en een tour) willen aansmeren, is het een fijne plek om een (paar) middag(en) door te brengen.

Niet alleen in Cuzco, maar ook (net) buiten Cuzco is er veel te zien. Laat je vrijblijvend informeren over de verschillende mogelijkheden en bepaal vervolgens wat je wel en niet wilt zien.

Iedereen die Cuzco bezoekt, bezoekt ook de Machu Picchu. Hoe, hoe lang en voor hoeveel geld je dat doet, bepaal je zelf. Er zijn oneindig veel mogelijkheden, dus kies er één die bij jou (en je budget) past.

Voorbij gaan omdat…
Hoewel het in Cuzco zelf niet koud is als het zonnetje lekker schijnt (wat in ons geval de hele twee weken het geval was), is het binnen enorm koud. Zelfs met een warme trui en sokken aan, was het in de meeste gevallen bijna niet te harden. In bed en onder de dikke dekens klimmen leek de enige oplossing te zijn. Dat er tenslotte ook uit de douche niet meer dan een paar druppels warm water komt, helpt dan ook niet mee.

In het drukke centrum (en dan met name rondom de San Pedro markt), dien je goed op je spullen te letten. Wij werden er bijna van een telefoon beroofd en werden meerdere malen gewaarschuwd om onze tas vooral vóór ons te dragen.

Vanuit Cuzco kun je vele bezienswaardigheden bezoeken en daar kunnen heel verschillende prijskaartjes aan hangen. Wie met de bus naar Machu Picchu wil, is een stuk goedkoper uit, maar dient tijdens de rit wel doodsangsten uit te staan. Het is een stuk gevaarlijker dan de trein, dus laat je van te voren goed informeren.

Zondag 20, maandag 21 en dinsdag 22 mei 2018

Machu Picchu

Het bezoeken van één van de zeven wereldwonderen is een must als je op reis bent in Peru. Je kunt dit op verschillende manieren doen. De meest bekende manier om dit te doen is het lopen van de Inca Trail. Dit een route van vijfenveertig kilometer, die je in drie tot vijf dagen af kunt leggen. Omdat deze trail ontzettend populair is, zul je ruim van te voren moeten boeken. Ben je te laat of wil je je niet zo ver van te voren vastleggen? Er zijn genoeg alternatieve hikes, die je met gemak een paar dagen van te voren in Cuzco kunt boeken. Heb je geen zin om een paar dagen te wandelen? Dan kun je Machu Picchu ook in één tot drie dagen bezoeken. De snelste en veiligste optie is het nemen van de trein. Hier hangt echter een wat duurder prijskaartje aan, waardoor dit niet voor elke backpacker de beste optie is. De alternatieven zijn het nemen van de auto, de bus (of meerdere bussen en taxi’s) en (gedeeltelijk) lopen. Voor welke optie je ook besluit te gaan, zorg ervoor dat je je entreeticket al van te voren hebt gekocht. De kans dat de tickets op de dag zelf zijn uitverkocht, is groot.

De reis er naartoe

Omdat de trein in eerste instantie geen optie leek (want te duur), besloten we online op zoek te gaan naar een rechtstreekse bus vanuit Cuzco. Via Red Bus kwamen we terecht bij Sakura Expedition. Voor 50 soles (€13,05) per persoon zouden we om half acht ’s ochtends vanuit Plaza de Armas met de bus naar Hidroelectrica rijden. Vanuit hier kun je alleen te voet (twee tot drie uur langs het spoor wandelen) of per trein naar Aguas Calientes reizen. Vanuit hier zou de bus twee dagen later (voor hetzelfde bedrag) om 14:45 ook weer terug naar Cuzco rijden.

Eén dag van te voren werd ik echter vroeg wakker en begon ik de recensies van Sakura Expedition te lezen. Het waren er niet veel, maar wat ik las was slecht. Niet alleen was de weg naar Hidroelectrica gevaarlijk – de chauffeur reed ook nog eens veel te hard. Ondanks de smeekbedes van de toeristen in de bus, weigerden deze chauffeurs vaart te minderen. Na het zien van een filmpje van deze busrit, besloten mijn zusje en ik dan ook om alsnog tickets voor de trein te boeken.

De heenweg
Hoewel het kort dag was, waren er nog meer dan genoeg plaatsen in de trein beschikbaar. Online boekten we voor $65 (€55,45) een ticket in de Expedition 33 van Peru Rail. Deze vertrok op zondagochtend om 06:40 vanuit het treinstation Poroy. Omdat het zondagochtend Eerste Pinksterdag was, besloten we geen risico te nemen en van te voren een taxi te regelen. Deze arriveerde ruim op tijd en bracht ons voor 40 soles (€10,45) in twintig minuten naar het station. Hoewel dit laatste ook goedkoper kan, vonden wij het niet meer dan redelijk vanwege de feestdag, het vroege tijdstip en het feit dat hij ook leeg weer terug naar Cuzco moest rijden.

De terugweg
Voor de terugweg hadden we voor $55 (€46,93) een ticket in de Vistadome 302 geboekt. Hoewel deze trein luxer was dan de eerste, kregen we korting, waardoor we hetzelfde kwijt zouden zijn geweest als we de laagste klasse hadden geboekt. Omdat de goedkope treinen naar Poroy al uitverkocht waren, namen we de trein naar Ollantaytambo. Deze vertrok om 10:55 vanuit Aguas Calientes en arriveerde ongeveer anderhalf uur later op de plaats van bestemming. Vanuit dit treinstation namen we voor 10 soles (€2,61) per persoon een busje naar Cuzco. Hier werden we ongeveer twee uur later op Plaza de San Francisco afgezet.

Welke keuze maak jij?
Omdat er zo veel verschillende mogelijkheden zijn om naar Aguas Calientes te reizen, kun je deze het beste van te voren onderzoeken, bepalen wat jij belangrijk vindt en kijken of dat binnen je budget past. Wij hebben gelezen over mensen die vanuit Ollantaytambo kwamen lopen en mensen die vanuit Cuzco één of meerdere (via Ollantaytambo, Santa Maria en Santa Teresa) bussen namen en vanuit Hidroelectrica naar Aguas Calientes liepen. De afweging die je moet maken is deze: heb je de ballen om de bus te nemen of betaal je liever iets meer voor de trein? Wellicht helpt onderstaand filmpje met deze beslissing. Save travels!

En hoe zat het ook alweer met de bus?
Omdat we natuurlijk ook nog de bustickets hadden geboekt, besloten we op zaterdag (één dag voor vertrek) langs Sakura Expedition te lopen om te kijken of we de tickets nog konden annuleren. Hoewel ze in eerste instantie aangaven dat het niet kon, kregen we uiteindelijk nog een groot gedeelte van het bedrag terug. Van de 100 soles (€26,10) die we per persoon hadden betaald, kregen we nog 70 soles (€18,27) terug. Uiteindelijk was de totale schade dus niet meer dan €7,83 per persoon.

Onze accommodatie

Voor €8,55 per persoon per nacht boekten we een eigen kamer met badkamer in Hostal Delila. Hoewel er overdag (en ’s avonds tot een uur of negen) getimmerd werd, de douche koud was en de ramen (die op de gang uitkwamen) van buitenaf gemakkelijk opengeschoven konden worden, was het een fijn verblijf. Centraal gelegen, niet al te duur (in vergelijking met de rest) en met goede wifi.

Wat is er te doen?

Op zondagochtend Eerste Pinksterdag ging de wekker alweer vroeg af. We pakten een kleine rugzak in en lieten onze grote rugzakken in het appartement achter, waar we ze twee dagen later weer op zouden halen. De taxichauffeur die het reisbureau (waar we Vinicunca en Maras hadden geboekt) keurig voor ons had geregeld, stond al op ons te wachten. Twintig minuten later arriveerden we op het treinstation Poroy en namen de trein naar Aguas Calientes. De rit, die drieëneenhalf uur duurde, was prachtig en het geld absoluur waard. Een gratis kopje koffie, een koekje, een aardig reisgezelschap en een lrachtig uitzicht, zorgde we ervoor dat we in mum van tijd op onze bestemming waren. Omdat de kamer pas om 11:00 klaar was, namen we plaats op een bankje tegenover de kerk, waar we ons een uurtje in de zon vermaakten met een potje kaarten. Na het inchecken, besloten we het opnieuw heerlijk rustig aan te doen: lunch, Netflix, diner en Netflix. Omdat de wekker alweer vroeg zou gaan, knipten we op tijd het licht uit om te gaan slapen.

Machu Picchu
Niet wetend dat de brug pas om 05:00 open zou gaan, arriveerden we hier al om 04:15. Teleurgesteld omdat we voor niets zo vroeg waren opgestaan en nog vijfenveertig minuten moesten wachten, en opgelucht omdat de lange, donkere weg juist bleek te zijn en er slechts zes mensen voor ons in de rij stonden. Dankbaar voor het feit dat er licht op mijn mobiel zat (essentieel!), hadden we zojuist vijftien minuten lang de weg (Avenida Hermanos Ayar) met de rivier aan onze linkerzijde gevolgd. Toen om vijf uur de hekken open werden gemaakt, begonnen we aan de warme en doodvermoeiende weg naar boven. Een heleboel pauzes, gevloek en gezweet later, bereikten we de toegangspoort tot Machu Picchu. Hoewel we veel bussen waren voorgebleven, maakte dat achteraf niets uit: links en rechts werden we voorbij gelopen door mensen die rij totaal negeerden. Geen probleem. Het was te mistig om überhaupt iets te zien, waardoor wij als één van de eersten naar de ingang van de Mountain liepen. Onder het mom: beter al het zware werk (omhoog lopen) eerst, namen we hier plaats en wachtten we tot dat de poorten om zeven uur geopend werden. Tijdens het wachten ontmoeten we de Amerikaanse Adam, met wie we de rest van de dag Machu Picchu bekeken.

Samen met hem liepen we in ongeveer een uur en vijftien minuten naar boven en werden daar verwelkomd door een overweldigend uitzicht: mist, mist en niets dan mist. Meer dan een uur zaten we boven op de berg, in afwachting van het betoverende en wereldberoemde uitzicht. Er was een moment waarop de lucht leek open te breken, maar na vijf minuten was het uitzicht alweer als vanouds. De bergtoppen die we even hadden mogen bewonderen, leken weer een illusie. Om tien uur besloten we het op te geven en wandelden we in vijftig minuten naar beneden. Daar scheen de zon volop, maar was de oude stad inmiddels ook flink vol gelopen. Twee en een half uur lang baanden we ons een weg door de hordes toeristen, terwijl Adam ons vanuit zijn boek van informatie voorzag. Terwijl hij in zijn eentje nog een aantal dingen ging bekijken, liepen Noëlle en ik om half één naar buiten. Terwijl we onszelf trakteerden op een appel, liepen we dezelfde weg naar beneden en schoven rond kwart voor drie aan voor de lunch. In totaal waren we bijna elf uur weg geweest en toe aan een flinke maaltijd. Voor 17,5 sol (€4,57) aten we het lunchmenu. Na de lunch keerden we terug naar ons hostel, waar we uitgeput in slaap vielen. ’s Avonds aten we een hamburger met frietjes bij Palate Pizza and Burger Bar. Tevreden en met een volle maag, vielen we al snel na terugkomst in het hostel weer in slaap. Het was een leuke dag geweest en deze laatste maaltijd had ons goed gesmaakt.

Dinsdagochtend konden we tot een uurtje of half tien in bed blijven liggen. Nadat we onze tassen hadden ingepakt, hadden uitgecheckt en onderweg een paar croissantjes en kaneelbroodjes hadden gekocht, liepen we naar het station. Na opnieuw een prettige en gezellige treinrit, arriveerden we rond half één in Ollantaytambo. Vanuit hier namen we voor 10 sol de bus naar Cuzco, waar we intrek namen in het nieuwe hostel. ’s Avonds liepen we nog één keer naar Alison om onze rugzakken op te halen, en besloten we onszelf daarna te trakteren op een heerlijke hamburger bij het nummer één restaurant van Cuzco (volgens Tripadvisor).

Hoeveel heeft het ons gekost?

Wij besloten uiteindelijk om alles zelf en los van elkaar te boeken. Of dat daadwerkelijk goedkoper is dan een kant-en-klare reis die je in elk reisbureau in Cuzco kunt boeken, durf ik niet te zeggen. Wel weet ik dat we in sommige gevallen teveel hebben betaald.

De accommodatie
Omdat wij één van de goedkoopste accommodaties boekten die er nog beschikbaar waren op Booking.com, geloof ik niet dat we hier veel geld op hadden kunnen besparen. Wij betaalden voor een eigen kamer met eigen badkamer €8,55 per persoon per nacht. Voor een bed op een slaapzaal betaal je zo’n €6,00 per nacht, en wellicht is het goedkoper als je van te voren niets reserveert.

Het ticket
Wij boekten het ticket online en zagen achteraf dat we hier een behoorlijke commissie over betaalden. Het ticket zelf (een bezoek aan Machu Picchu en Machu Picchu Mountain) kostte slechts 200 soles (€52) en wij betaalden (inclusief creditcardkosten) zo’n €80. Het is dus verstandig om navraag te doen waar je deze tickets voor een zachter prijsje kunt aanschaffen.

Het vervoer
In totaal telden wij een behoorlijk bedrag neer voor het vervoer. De heenreis (de taxi en het treinticket) had ons €60,67 gekost, de terugreis €49,54 en de uiteindelijk boete voor de niet gebruikte busreis kwam neer op €7,83 per persoon. In totaal betaalden wij dus €118,04 waar we ook €26,09 voor de bus hadden kunnen betalen. We kozen ervoor om €91,95 voor onze veiligheid en gemoedsrust te betalen. Daarbij besloten we dan weer wel om vanuit Aguas Calientes naar boven te lopen, in plaats van het nemen van de bus. Per rit kost dit laatste je $12 (€10,24).

Eten en drinken
In twee volledige dagen (zes maaltijden) gaven wij €26,14 per persoon uit. Dat komt neer op een gemiddelde van €13,07 per persoon per dag. Daarbij hebben we absoluut op de prijs gelet. Veel goedkoper dan dit, kun je bijna niet eten. Daarbij zijn er verschillende restaurants die toeristenbelasting rekenen. Laat je door dit laatste niet verrassen.

Totaal
In totaal kwamen de kosten van tweeëneenhalve dag Machu Picchu neer op €242,78 per persoon. Als we daar op de derde dag lunch, diner en een overnachting bijrekenen, komt dat uit op een gemiddelde van ongeveer €88,00 per persoon per dag.

Gaan omdat…
Hoewel de treinreis aanzienlijk duurder is dan de reis per bus, vonden wij het de trein meer dan waard. De reis verliep vlekkeloos en zorgeloos, was prachtig en luxueus. Na vijf maanden backpacken voel je je enorm in de watten gelegd met een gratis kop koffie en een koekje. Het was niet zozeer een middel om er te komen, maar meer een op zichzelf staand uitje. Heb je het geld? Dan is de trein een absolute aanrader.

Hoewel Aguas Calientes heel erg toeristisch is, vonden wij het absoluut een gezellig stadje. Alles is op loopafstand en dankzij de vele cafés en restaurants, is er genoeg te doen wanneer je besluit om er drie dagen te verblijven.

Machu Picchu zelf is absoluut fantastisch en zeker de moeite waard. Hoewel de tickets aangeven of je de stad in de ochtend of de middag mag bezoeken, is er niemand die dit controleert. Neem dus de tijd, want de kans is klein dat je er nog een keer terug komt.

Voorbij gaan omdat…
Hoewel Machu Picchu op veel verschillende manieren bereikbaar is, ga je er niet zomaar even naar toe. De treinreis van anderhalf (vanuit Ollantaytambo) of drieëneenhalf (vanuit Poroy) uur, is prijzig en de busreis er naar toe is gevaarlijk en duurt zelfs zo’n negen tot tien uur (inclusief de wandeling naar Aguas Calientes).

De prijzen in Aguas Calientes liggen hoger dan in de rest van Peru. Gemiddeld betaal je meer voor een kwalitatief slechter hostel en slechtere maaltijd. Dit is iets waar je rekening mee dient te houden als je de volgende afweging maakt: doe ik alles op mijn gemak en trek ik er drie dagen voor uit of reis ik snel heen en weer, zodat ik zo min mogelijk tijd verlies en deze in Aguas Calientes moet doorbrengen?

De wandeling van Aguas Calientes naar Machu Picchu mag dan wel niet lang duren, maar is absoluut vermoeiend. Ben je slecht ter been of heb je een hekel aan wandelen? Neem dan voor $12 de bus naar boven en bespaar jezelf een lange, steile, zweterige weg naar boven.

Dacht je dat je door te lopen de bustoeristen voor kunt zijn? Als je op tijd (tussen 04:00 en 04:15) bij de brug arriveert (die om vijf uur open gaat) en in veertig minuten naar boven loopt, ben je de eerste bus voor. Wij arriveerden iets later, gingen keurig in de rij staan en werden vervolgens voorbij gelopen door hordes bustoeristen die doodleuk aan beide zijkanten voordrongen. Maakte dat wat uit? Helemaal niets. Het is ’s ochtends namelijk nog zo mistig dat er nog niet veel te zien valt. Neem dus rustig de tijd en laat je niet opjutten.

Woensdag 23 mei 2018

Vinicunca

Op ongeveer drie uur rijden van Cuzco liggen de regenboogbergen (Vinicunca). Vanuit Cuzco kun je een excursie hier naar toe boeken. De wandeling naar boven is ongeveer vijf kilometer lang en duurt zo’n anderhalf tot twee uur. Door de hoogte (en het tekort aan zuurstof) is deze zeker niet gemakkelijk. Zorg er dus voor dat je in Cuzco voldoende geacclimatiseerd bent, zodat je geen last krijgt van de hoogte.

De reis er naartoe

Bij South Adventure Peru Tours boekten we de tour er naar toe. Om kwart voor vier ’s ochtends werden we opgehaald door onze gids en namen we – samen met nog negen anderen – plaats in het busje. Vanwege de kou, kreeg iedereen een dekentje aangereikt, en probeerden we nog wat te slapen. Na ongeveer drie uur rijden, bereikten we het dorp Japura, waar ons het ontbijt geserveerd werd. Vanuit hier was het nog ongeveer vijfentwintig minuten rijden naar het beginpunt van de wandeling.

Wat neem je mee?
Aan het beginpunt van de wandeling en onderweg staan er genoeg verkopers die water, thee of snoepgoed verkopen. Het is daarom niet nodig om teveel water mee te nemen. Laat het achter in de bus en neem maximaal één liter per persoon mee. Vanwege de hoogte is het niet raar als je hoofdpijn krijgt. Neem paracetamol of hoogteziektepillen mee om dit te voorkomen of te verhelpen. Omdat het weer onvoorspelbaar is, is het belangrijk om laagjes (en een jas!) aan te trekken. Het kan zowel warm als koud zijn, dus neem een zonnebril, zonnebrandcrème, een muts en handschoenen mee. Vergeet als laatste niet om voldoende geld mee te nemen. Als de wandeling te zwaar blijkt te zijn, kun je een paard huren. Dit kost 90 sol voor de heen- en terugweg en 50 sol voor alleen de heenweg.

Let op
De terugweg is zo gemakkelijk dat het absoluut niet nodig is om hiervoor een paard te huren. Het is slechts vijf kilometer en alleen bergafwaarts. Als het je lukt om het laatste stuk van de heenweg (waar geen paarden kunnen komen) te voet af te leggen, dan is de terugweg ook geen enkel probleem.

De wandeling
Van de groep van elf personen (en twee gidsen) besloten vier personen een paard te huren. Zij betaalden hiervoor 90 sol (€23,67) per persoon en werden daarbij zowel heen- als teruggebracht. De rest van ons kreeg een stok aangereikt (wat hielp bij de wandeling, maar eigenlijk gebruikt werd door de gids als een manier om iedereen te herkennen), en het toegangskaartje van 10 sol (€2,63). Op een hoogte van 4.480 meter begonnen we aan de wandeling. Hoewel de route zelf niet bijzonder zwaar was (slechts vijf kilometer lang en niet heel erg steil omhoog), was het de ijle lucht die het alles tot een uitdaging maakte. Dit, en het feit dat de paarden je brutaal aan de kant schoven, terwijl je kreunend en steunend de berg aan het beklimmen was. Als je echter na anderhalf tot twee uur de top bereikt hebt, weet je waar je het voor deed. Het uitzicht is prachtig, en een koekje op de top maakt alles goed.

Nadat iedereen boven was en de tijd had gehad om foto’s te maken, keerden we via dezelfde weg weer terug. Slechts twee personen hadden een langere wandeling geboekt. Deze liep door de vallei en was in totaal zeven kilometer langer. Terwijl wij met zijn allen met het busje opnieuw naar Japura reden voor een overheerlijke lunch, bereikten zij de eindbestemming te voet. Na de lunch, die bestond uit verschillende schalen met onder andere pasta, aardappels, alpaca, salade en guacamole, reden we weer terug naar Cuzco. Hier werden we rond half zes op het Plaza San Francisco afgezet.

Hoeveel heeft het ons gekost?

In totaal betaalden wij voor de hele tour (inclusief vervoer, ontbijt, lunch, entree en de gids) $40 (€34,41) per persoon. Er zijn vast voldoende reisorganisaties die dit goedkoper aanbieden, maar wij waren zeer te spreken over deze. De gids was aardig, hij had tijdens de wandeling een zuurstoftank bij de hand indien nodig, de lunch was uitgebreid en overheerlijk en het dekentje in de koude bus maakte het geheel helemaal af.

Gaan omdat…
Het uitzicht is werkelijk prachtig en een fijne beloning na een intensieve wandeling. Op de top is er meer dan voldoende tijd om uit te rusten en foto’s te maken.

Wie niet gewend is om te wandelen, kan er voor kiezen een paard te huren. Dit kost je dan wel iets, maar het geeft (bijna) iedereen wel de mogelijkheid om van dit moois te genieten.

Omdat er onderweg meer dan voldoende water en snoepgoed wordt verkocht, is het niet nodig om zelf alles mee te nemen. Daarnaast kan ook iedereen met een zwakke blaas opgelucht adem halen: er staan meer dan voldoende toiletten langs de route.

Dankzij een stevig ontbijt en een uitgebreide lunch, hebben wij ons de hele dag goed gevoeld. Ondanks de hoogte en de lange dag, hebben we geen moment last van hoofdpijn gehad.

Voorbij gaan omdat…
Vanuit Cuzco is het ongeveer drie tot drieëneenhalf uur rijden naar het beginpunt. Dat betekent dat het een lange, vermoeiende dag is, waardoor je uitgeput thuis komt.

De paarden bewandelen dezelfde route en houden weinig rekening met de wandelaars. Jij, als vermoeide wandelaar, dient plaats te maken voor het paard en niet andersom. Heel vervelend af en toe!

Onderschat de hoogte niet! Een hoogte van 5.030 meter kan wel degelijk invloed hebben. Zorg dat je paracetamol meeneemt voor het geval je je niet goed voelt. Eén van onze reisgenoten zat helemaal wit weggetrokken aan de lunchtafel en kreeg niet meer weg dan een halve kop soep.

Vrijdag 25 mei 2018

Chinchero, Maras en Moray

Op veertig kilometer afstand van Cuzco, in de heilige vallei van de Inca’s, liggen de zoutterrassen van Maras. Het water dat zout bevat uit de bergen loopt door de terrassen heen naar beneden. Dankzij de zon verdampt het water en blijft het zout liggen.

De reis er naartoe

Opnieuw boekten we deze tour bij South Adventure Peru Tours. Eén van hun medewerkers kwam ons dan ook rond acht uur bij ons hostel ophalen en bracht ons naar het algemene ophaalpunt. Tot dat de bus ongeveer een kwartier later arriveerde, bleef hij bij ons wachten om er zeker van te zijn dat we de juiste bus zouden nemen. Deze keer was niet alleen de bus, maar ook de groep een stukje groter. Zonder ontbijt of lunch bezochten we gedurende een halve dag drie locaties, alvorens we weer rond half drie op Plaza de San Francisco werden afgezet.

Tip
Naar mijn mening was een bezoek aan alleen de Salineras de Maras, voldoende geweest. Vanuit Ollantaytambo kan dit waarschijnlijk een stuk gemakkelijker en goedkoper, dus combineer het met een trip naar de Machu Picchu. Ontkom je er niet aan om ook Moray te bezoeken? Bespaar jezelf de 70 soles en blijf buiten of in de bus wachten. Het bezoek duurt niet meer dan dertig tot veertig minuten en is nog geen stuiver waard.

Wat is er te doen?

Chinchero
Na ongeveer een uurtje rijden bereikten we de eerste bestemming van de dag: Chinchero. Hier werd ons een demonstratie gegeven van de wijze waarop de alpacawol wordt gekleurd en verwerkt. Hoewel het meisje het met humor deed (en het zeker niet oninteressant was), was het in zijn geheel natuurlijk enorm toeristisch. Na afloop kon er namelijk worden geshopt en – gezien de tassen die na afloop de bus in werden gedragen – was de presentatie niet geheel onverdienstelijk geweest. Maar hoewel de spullen die er werden verkocht prachtig waren, was dit iets wat wij ons niet konden veroorloven.

Salineras de Maras
Na Chinchero reden we door naar de Salineras de Maras. De toegang tot deze beroemde zoutmijnen kostte slechts 10 sol per persoon en het uitzicht is dat zeker waard. Omdat deze zoutmijnen de reden waren dat we deze tour überhaupt hadden geboekt, waren we blij dat het de moeite waard was. Vijftig minuten lang struinden we over de paadjes, op zoek naar de perfecte foto.

Moray
Rond een uur of half twaalf verzamelde iedereen zich weer bij de auto en vertrokken we naar onze laatste, en meest teleurstellende, bestemming van vandaag. Moray bestond uit niet meer dan een aantal cirkels die door de Inca’s werden gebruikt om te experimenteren met de landbouw. Iedereen die hiervoor 70 sol (waarbij je wel nog drie andere plekken mag bezoeken) wilt neertellen, verklaar ik voor gek. Het was niet alleen zonde van de tijd, maar ook van het geld.

Hoeveel heeft het ons gekost?

Dat we teveel betaald hebben, was een understatement. Voor $20 (€17,21) werden we een ochtend en middag vermaakt, maar als je bedenkt dat dat alleen het vervoer en de gids dekten, voel je je een beetje opgelicht. Voor de zoutmijnen betaalden we nog eens 10 sol (€2,63) per persoon en Moray kostte ons 70 sol (€18,41) per persoon. In totaal waren we dus €38,25 per persoon kwijt. Ik krijg er nu nog buikpijn van als ik er aan denk.

Gaan omdat…
Als je graag mooie foto’s maakt, dan is Salineras de Maras zeker de moeite waard. De entree kost je slechts 10 sol, maar je dient er wel rekening mee te houden dat er ontzettend veel toeristen rondlopen. Toen wij rond half twaalf weg reden, begon het enorm druk te worden. Zorg er dus voor dat je op tijd komt.

Voorbij gaan omdat…
Dit uitstapje was het meest toeristische uitstapje dat wij deze hele reis hebben gemaakt. Betaal je graag teveel geld om de hele dag achter een gids met een vlaggetje aan te lopen? Dan heb ik niets gezegd.

Verspil geen tijd of geld aan Moray. Voor hetzelfde geld kopieer je de foto die ik hieronder heb gepost, en vertel je iedereen dat je er zelf bent geweest. Als je vervolgens van dat gespaarde geld een heerlijke hamburger gaat eten en een paar pisco sours drinkt, dan heb je het uitstekend gedaan.